The Size of the Dream
"Create the highest, grandest vision for your life because you become what you believe."
-- Oprah Winfrey

Don't worry if the world says your dream is impossible. Adjustments are necessary only when your heart says the dream isn't big enough.

May you always be willing to dream big.

AFFIRMATIONS BASED ON THE COURSE IN MIRACLES

I give my day to God

I stand aside from all thoughts that are unworthy of Him Whose host I am.

Thank You, my Father for the Thoughts You are thinking with me.

Deep within me is everything that is perfect, ready to radiate through me and out into the world.
Nothing is as it appears to me. Its holy purpose stands beyond my little range.

I who am host to God am worthy of Him.

He Who establishes His dwelling place in me created it as He would have it be.

It is not needful that I make it ready for Him, but only that I do not interfere with His plan to restore to me my own awareness of my readiness, which is eternal. I need add nothing to His plan.

I trust and concentrate on my willingness to make way for the Holy Instant, and I am not disturbed that shadows surround it.

I do not confuse my role with God's. I seek not to make myself holy to be ready to accept atonement. I offer nothing more than simple willingness to make way for it.

ΤΟ ΚΟΜΠΟΣΧΟΙΝΙ

Όταν λέμε το Κομποσχοίνι και σκεφτόμαστε αυτούς για τους οποίους θέλουμε να προσευχηθούμε, κίνητρό μας είναι η αγάπη.

"Θεέ μου, Εσύ ξέρεις πόσο αγαπώ αυτόν τον άνθρωπο.
Η αγάπη μου αυτή δεν είναι δική μου, γιατί Εσύ είσαι η Πηγή της Αγάπης.
Απ' αυτήν την Πηγή της Αγάπης παίρνω κι εγώ, και Σου τον προσφέρω αυτόν τον άνθρωπο. Και Σε παρακαλώ να του δώσεις Φώτιση,
να του δώσεις Πίστη,
να του δώσεις όλα τα πλούσια Ελέη Σου που Εσύ δίνεις.
Εγώ, μόνο την ταπεινή μου αγάπη μπορώ να προσφέρω. Και Σε παρακαλώ για (τον τάδε)...., την τάδε κ.ά"

και να φέρνεις νοερά στα πόδια του Χριστού αυτά τα πρόσωπα, σαν να είναι γονατιστοί και να προσεύχονται μπροστά Του, αυτοί οι ίδιοι πραγματικά, όπως λέει ο Προσκυνητής.
Έχω εμπειρία πολλών ετών, ότι κάνει ο Θεός πολλά θαύματα μ' αυτήν την προσευχή.
Γιατί ο Θεός μας θέλει Συνεργούς. Όσο τιποτένιοι κι αν είμαστε, γιατί είμαστε τα Πλάσματά Του και μ' αυτά τα Πλάσματα έχει να δουλέψει.....

Γερόντισσα Γαβριηλία

ΛΟΓΙΑ ΑΓΑΠΗΣ

Από το βιβλίο της μοναχής Γαβριηλίας "Γερόντισσα Γαβριηλία: Η Ασκητική της Αγάπης", 15η έκδοση, Εκδόσεις Το Περιβόλι της Παναγίας, http://www.toperivoli.gr/

1. Κάθε τόπος μπορεί να γίνει τόπος Ανάστασης. Φτάνει να ζείς την Ταπείνωση τού Χριστού.
2. Να κοιμάσαι. Φτάνει να είσαι σέ εγρήγορση.
3. Υπάρχουν άνθρωποι που αγρυπνούν για μερικούς, και υπάρχουν άνθρωποι που αγρυπνούν για όλους.
4. Όχι μιά γνώση που μαθαίνεις, αλλά μιά γνώση που παθαίνεις. Αυτή είναι η Ορθόδοξη Πνευματικότητα.
5. Μη θέλεις τα πολλά, τα παραδίπλα σου, ή τα πέρα μακρυά. Αντίθετα φρόντισε αυτό το λίγο που έχεις να το Αγιάσεις.
6. Μία είναι η Μόρφωση: το να μάθουμε πώς να αγαπάμε τον Θεό.
7. Δεν υπάρχει τίποτε πιο φθηνό από το χρήμα.
8. Καλύτερα η Κόλαση εδώ, παρά στον Άλλο Κόσμο.
9. Δεν είναι αυτό που λέμε, αλλά αυτό που ζούμε. Δεν είναι αυτό που κάνουμε, αλλά αυτό που είμαστε.
10. Φόρεσα το Ράσο, και δέν μιλώ πια αν δεν με ρωτήσουν. Το Ράσο μιλά.
11. Άν έχεις αγάπη για όλο τόν κόσμο, όλος ο κόσμος είναι όμορφος.
12. Κάποιος είπε ότι Χριστιανός είναι αυτός που εξαγνίζει την αγάπη και αγιάζει την εργασία .
15. Ο σκοπός είναι ακόμα κι όταν στο κεφάλι έχουμε τόν... Παράσιτο, στην καρδιά μας να έχουμε τόν Παράκλητο.
16. Γινόμαστε το αντικατόπτρισμα του Ουρανού με το Γενηθήτω το Θέλημά Σου ως εν Ουρανώ και επί της Γης.
17. Όποιος αγαπά δεν το νοιώθει. Όπως δέν νοιώθει ότι αναπνέει.
18. Όταν είναι ανοιχτές οι πόρτες του Ουρανού, είναι ανοιχτές και στη Γη.
19. Όταν δεν περισπάται ο νους στα κοσμικά και είναι ενωμένος με τον Θεό, τότε και η καλημέρα που θα πούμε, είναι σαν να δίνει ευλογία.
20. Το όχι και κάθε άρνηση καταστρέφει την ενέργειά μας.
21. Δεν πρέπει να υπάρχουμε μπροστά στο κατ' εικόνα και ομοίωσιν του Άλλου.
22. Στη ζωή μας, στην αρχή έχουμε ανάγκη από την παρουσία κάποιου άλλου προσώπου αγαπητού ή φιλικού. Όσο προχωρούμε, ο Ένας, ο Θεός, μάς γεμίζει με την Αγάπη και την Χαρά Του τόσο ώστε Κανένας να μην χρειάζεται πιά. Όλα αυτά τα κάνει στην αρχή η ψυχή γιατί ακόμα δεν ξέρει Ποιον αγαπά και θαρρεί πως είναι εκείνος ο άνθρωπος...
23. Ο Θεός πολλές φορές δεν θέλει την πράξη, αλλά την διάθεση. Του αρκεί να σε δει πρόθυμο να κάνεις την Εντολή Του.
24. Ο Ιησούς Χριστός έδωσε την χρυσή τομή: και μόνος και μαζί με τους άλλους.
25. Ο Θεός όταν μας έκανε, μάς έδωσε την Ζωή και μας εμφύσησε το Πνεύμα Του. Αυτό το Πνεύμα είναι η Αγάπη. Όταν μάς εγκαταλείψει η αγάπη, τότε γινόμαστε πτώματα. Είμαστε νεκροί πιά.
26. Ο Χριστιανός πρέπει να σέβεται το Μυστήριο της Υπάρξεως στον Καθένα και στο Κάθε τι.
27. Για να φτάσεις στο δεν υπάρχω, αγαπάς, αγαπάς, αγαπάς κι έτσι ταυτίζεσαι απόλυτα με τόν Άλλο, τον εκάστοτε Άλλο, και τότε στο τέλος της ημέρας αναρωτιέσαι: Θέλω τίποτε; Όχι. Επιθυμώ τίποτε; Όχι. Μου λείπει τίποτε; Όχι... Αυτό είναι!
28. Ο πνευματικά προχωρημένος άνθρωπος είναι αυτός που έφτασε να μην έχει «υπόσταση» και που έχει κατανοήσει βαθύτατα ότι ό,τι του συμβαίνει είναι είτε Θέλημα του Θεού, είτε Παραχώρηση του Θεού.
29. Μόνο όταν σταματήσει ο άνθρωπος τα διαβάσματα τα εκτός Ευαγγελίου, αρχίζει η πραγματική εσωτερική του πρόοδος. Τότε μόνο, ενωμένος με τόν Θεό διά της Ευχής, μπορεί να ακούσει το Θείο Θέλημα.
30. Να μην θέλεις ποτέ τίποτε, παρά μόνο το Θέλημά Του και να δέχεσαι με αγάπη τα κακά που σού έρχονται.
31. Μη συσχετίσεις ποτέ τον άνθρωπο με τον κακό τρόπο που σου φέρεται. Νά βλέπεις μέσα στην καρδιά του τον Χριστό.
32. Ποτέ να μην λές «γιατί περνώ αυτό»; Ή όταν βλέπεις τόν άλλο με τη γάγγραινα, τον καρκίνο ή την τύφλωση, να μην λές «γιατί το περνά αυτό»; Αλλά να παρακαλείς τον Θεό να σου χαρίσει το όραμα της άλλης όχθης... Τότε θα βλέπεις όπως οι Άγγελοι τα γινόμενα εδώ όπως πραγματικά είναι: ΟΛΑ στο σχέδιο τού Θεού. ΟΛΑ.
33. Κάποιος σοφός είπε. Άν είναι να ζεις για τον εαυτό σου, καλύτερα να μην γεννιέσαι.
36. Η Αχίλλειος πτέρνα των ανθρώπων βρίσκεται στις πολλές κουβέντες και στις συζητήσεις.
37. Το να είσαι ταπεινός ισοδυναμεί με το να μη θέλεις ποτέ να έχεις τύψεις συνειδήσεως.
38. Όταν έχεις λογισμό κατάκρισης, να παρακαλάς τόν Θεό να σού τον πάρει εκείνη την ώρα για να μπορέσεις να αγαπήσεις αυτό το πρόσωπο όπως το αγαπά Εκείνος. Τότε, ο Θεός θα σε βοηθήσει και θα δεις τα δικά σου παραπτώματα. Άν ο Χριστός ήταν ορατός, θα μπορούσες να έχεις κατάκριση;
39. Άν κάποιος δεν σου αρέσει, σκέψου ότι στο πρόσωπό του βλέπεις τον Χριστό. Τότε, δεν θα τολμήσεις ούτε να σκεφτείς να πεις λόγο κατάκρισης.
40. Πρέπει να αγαπάμε τους ανθρώπους και να τους αγκαλιάζουμε όπως μας τους φέρνει ο Θεός. Έτσι ορίζει ο Ίδιος ο Κύριος και η Ορθόδοξη Παράδοση.
41. Κανένας δεν πρέπει να γίνεται δούλος ανθρώπου. Είμαστε δούλοι μονάχα του Θεού. Ηγοράσθητε γαρ τιμής, λέει ο Απόστολος. H δουλοπρέπεια δεν πρέπει να υπάρχει.
42. Αυτά που λέμε μένουν στην Αιωνιότητα.
43. Μόνο όταν τελειοποιηθείς στην Αγάπη μπορείς να φτάσεις στην Απάθεια.
44. Αντιξοότητες έχουν μόνον όσοι δεν κάνουν κάτι με πραγματική αγάπη.
45. Η κρίση είναι φυσικό να έρχεται στον άνθρωπο. Η κατάκριση και η επίκριση, γίνονται από κακία. Η Διάκριση είναι δώρο Θεού και πρέπει να προσευχόμαστε για να την δεχτούμε. Είναι απαραίτητη για την προστασία μας και την πρόοδο μας.
46. Η ζωή της Εκκλησίας βρίσκεται πέρα από κάθε ηθική πειθαρχία ή θρησκευτικά καθήκοντα. Είναι υπέρβαση της Ηθικότητας στην Πνευματικότητα.
47. Ο αναποφάσιστος άνθρωπος δεν συμμετέχει στην ζωή.
48. Ο Θεός, όταν πρέπει, στέλνει κάποιον κοντά μας. Όλοι είμαστε συνοδοιπόροι.
49. Η γλώσσα του Θεού είναι η σιωπή.
50. Όποιος ζει στο Παρελθόν, είναι σαν τον πεθαμένο. Όποιος ζει στο Μέλλον με την φαντασία του, είναι αφελής, γιατί το Μέλλον είναι μόνον του Θεού. Η Χαρά του Χριστού βρίσκεται μόνο στο Παρόν. Στο Αιώνιο Παρόν του Θεού.
51. Προορισμός μας είναι να λατρεύουμε τον Θεό και ν' αγαπάμε τους συνανθρώπους μας.
52. Η ευτυχία και η γαλήνη είναι στην εκτέλεση των Εντολών Του.
53. Η σπουδαιότερη Φιλανθρωπία είναι να μιλάς καλά για τους ανθρώπους.
54. Και να θέλω, δεν μπορώ να στεναχωρηθώ. Όταν στεναχωριόμαστε, είναι σαν να λέμε στον Θεό: «Δεν συμφωνώ. Δεν τα κάνεις καλά». Ύστερα, είναι και αχαριστία...
55. Η ομιλία μπρος και μέσα στην Ομορφιά είναι περιττή. Ταράζει την αρμονία.
56. Με την επίκληση του Ονόματος του Χριστού σφυροκοπάμε το Εγώ μας.
57. Το Καντήλι της ψυχής μας είναι που πρέπει να είναι πάντα αναμμένο. Ακοίμητο.
58. Δίνοντας χαρά στους άλλους, εσύ την νοιώθεις πρώτα.
59. Καλύτερα να κάνεις Προσευχή με το στόμα παρά να μην κάνεις καθόλου.
60. Ο Θεός να παρεμβάλλεται μεταξύ εσού και του σκοπού σου. Όχι ο σκοπός σου μεταξύ εσού και του Θεού.
61. Η επιθανάτια αγωνία είναι η προσπάθεια που κάνει η ψυχή να ελευθερωθεί και να τρέξει να απαντήσει τον Κύριο.
62. Η αλληλογραφία είναι ο μόνος τρόπος που συνδυάζει μοναξιά και συντροφιά.
63. Θαύμα είναι η κανονική πορεία των πραγμάτων, όπως την θέλει ο Θεός. Αυτό που λέμε Θαύμα, για τον Θεό είναι το φυσικό.
65. Αν κάτι ανάποδο μας συμβεί, να μη ρωτήσουμε ποίος φταίει. Γιατί μόνο εμείς φταίμε. Στην προσευχή μας, αν το ζητήσουμε, θα ανακαλύψουμε τον λόγο. Ή δεν αγαπήσαμε όσο έπρεπε, ή παραβήκαμε κάποιαν άλλην Εντολή, ή λάθος χειρισμό κάναμε, ή προηγηθήκαμε εκεί που δεν έπρεπε, ή βασιστήκαμε εκεί που δεν έπρεπε.
66. Όταν χάσουμε κάτι, να λέμε: «Απάλλαξε με έτσι Κύριε κι από κάθε κακή σκέψη που κάνω για τον Πλησίον μου».
67. Η μέριμνα είναι γι' αυτούς που δεν έχουν Πίστη.
68. Η αγάπη είναι μόνο πάνω στον Σταυρό.
69. Δυσκολεύουν οι σχέσεις όταν το Εγώ στέκεται πάνω από το Εσύ.
70. Ο Θεός όπως αγαπάει εσένα, έτσι αγαπά και τους εχθρούς σου.
71. Θέλεις να προσευχηθείς; Ετοιμάσου να απαντήσεις μυστικά τον Κύριο.
72. Μερικοί άνθρωποι γίνονται δοχεία της Δυνάμεως του Σκότους κατά Παραχώρηση Θεού για ατομική μας δοκιμασία και πρόοδο.
73. Δεν πρέπει να ταράζεσαι, γιατί η ταραχή απομακρύνει κάθε Βοήθεια.
74. Αν κατορθώσει κανείς να συζή με τον κόσμο, όπως το λάδι και το νερό στο καντήλι που δεν ανακατεύονται, τότε είναι εν Θεώ. Εν τω κόσμω αλλ΄ ουκ εκ του κόσμου.
75. Όλοι είμαστε δοχεία. Πότε του Φωτός και πότε του Σκότους.
76. Την ώρα της κρίσεως και του προβλήματος, μην ανοίξεις το στόμα σου. Μην πεις τίποτε γιατί θα το μετανιώσεις χίλιες φορές. Πες το στους Αγγέλους να το πάνε στα Πόδια του Κυρίου και ζήτησέ Του Άγγελον Ειρήνης για να ειρηνεύσεις.
77. Οι άνθρωποι καμμιά φορά μας ζητούν οδηγίες ή συμβουλές για να κρυφτούν πίσω τους. Μετά θα «φταίς» εσύ... Αλλά είναι πολύ πιθανό να μην τα εφαρμόσουν, οπότε είναι κόπος χαμένος.
78. Όταν το εγώ σπάσει και γίνει εσύ, κι όταν και το εσύ σπάσει και γίνουν και τα δυό μαζυ Εκείνος, τότε όλοι μας γινόμαστε δικοί Του.
79. Αν ποτέ νοιώσεις φόβο, κλείσε τ' αυτιά και λέγε την Ευχή.
80. Μόνο όταν σχολάμε δίνουμε την ευκαιρία στους Αγγέλους να κάνουν κάτι.
81. Κάνε εσύ αυτό που πρέπει να κάνεις, κι ο Θεός θα κάνει κι Εκείνος αυτό που πρέπει να κάνει.
82. Όταν για κάτι νοιώθεις ένα ξεσήκωμα, μία λαχτάρα, ένα «αχ», τότε, μετά από ένα χρονικό διάστημα που ο Θεός καθορίζει θα γίνει.
83. Εμείς οι ίδιοι δεν μπορούμε ν΄ απαλλαγούμε από κανένα μας ελάττωμα. Εκείνος μας τα βγάζει· ένα-ένα.
84. Πρέπει κάθε μέρα να Του ζητάμε να μας σπάσει το Θέλημα και να το κάνει Δικό Του για να γίνουμε όπως Εκείνος θέλει.
85. Δεν πρέπει να παραδοθούμε στο Θέλημά Του. Αυτό το κάνουν οι στρατιώτες. Εμείς τα Παιδιά Του, πρέπει να Του το προσφέρωμε το θέλημά μας μαζύ με όλον τον εαυτό μας. Στο χάλι του. και να Του πούμε: «Σου προσφέρω όλα μου τα στραβά και τα ατελή. Κάνε τα ίσια».
86. Η Χάρις του Θεού έρχεται όταν σηκώσουμε το χέρι μας. Αυτό, είναι η Πίστη που έλκει την Χάρη του Θεού. Γιατί ο Θεός είναι έτοιμος να δώσει την Χάρη Του, αλλά πού είναι το χέρι; Ο Θεός «βρέχει» την Χάρη Του, κι εμείς ή φοράμε καπέλλο ή κρατάμε ομπρέλα...
87. Αν βρεθεί ξένος που θα κατακρίνει την Ελλάδα ή την Ορθοδοξία, δεν θα ταυτίζεις τα λεγόμενα με τον άνθρωπο, αλλά και δεν θα του αναφέρεις ποτέ τα χαρμόσυνα, όπως είναι η ανεύρεσις τιμίων Λειψάνων ή άλλα θαυμαστά που συμβαίνουν εδώ.
88. Δεν πρέπει να συζητάς για απόντες.
89. Ζούμε στην Ματαιότητα και νομίζουμε ότι κάπου ζούμε. Κακόμοιροι άνθρωποι...
90. Αχ Κύριε! Συγχώρεσέ μας που καμμιά φορά περπατάμε καμαρωτά σαν τα πετειναράκια με το λοφίο τους που νομίζουν ότι κάποια είναι.
91. Κακόμοιροι άνθρωποι! Εκλαμβάνουμε το φθαρτό για Αθάνατο και το Αθάνατο για ανύπαρκτο.
92. Το κακόμοιρο το κρεμμύδι! κι αυτό την προσφορά του δίνει το κατά δύναμιν...
93. Τι ωραίο που είναι το Μυστήριο του Αύριο!
94. Ο Άνθρωπος μία φορά παίρνει το μάθημά του. Άμα δεν το πάρει την πρώτη, θα πει ότι κάτι τρέχει στο υποσυνείδητό του που τον εμποδίζει.
95. Ο Κύριος είπε: όποιος θέλει κάτι, πιστεύοντας θα το λάβει. Φθάνει να είναι σύμφωνο το αίτημα με τις Εντολές του Θεού, δηλαδή με την Αγάπη.
96. Μη στερείς τους άλλους από τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι, από τον Άρτο της Ζωής που σου προσφέρει Ολόκληρο ο Κύριος. Όλοι πεινούν και διψούν για Αγάπη, σαν τον Λάζαρο που τρεφόταν από τα ψιχία που πέφταν από το τραπέζι του Πλουσίου.
97. Δεν έχουμε δικαίωμα να μη λάμπουμε εξ αντανακλάσεως το Φως του Κυρίου. Δεν πρέπει να είναι τίποτα υπό το μόδιον...
98. Όλα έχουν δύο όψεις, σαν δίκοπο μαχαίρι. Εκείνο που σήμερα δημιουργεί, αύριο καταστρέφει. Ο νοών νοείτω.
99. Σ' ένα καράβι, μπορεί μερικοί ναύτες να σκοτώνονται και να τρώγονται. Το καράβι όμως πάει το ταξείδι του και φτάνει στον προορισμό του. Έτσι και η Εκκλησία. Γιατί στο τιμόνι είναι ο Χριστός.
100. Αν ήξερες ότι δεν είσαι Εδώ, θα ήσουν Εκεί.
101. Για να γίνει το θαύμα αρκεί να αγαπάμε. Ούτε η προσευχή, ούτε το καμποσχοίνι έχουν τέτοια δύναμη.
102. Η πείρα μου με δίδαξε ότι κανένας δεν μπορεί να βοηθήσει κανέναν, παρ΄ όλη τη θέληση και την αγάπη, η βοήθεια έρχεται μόνον όταν έρθει η Ώρα του Θεού, από τον Έναν.
105. Είμαστε χρήσιμοι μόνο όταν δεν υπάρχουμε για τον εαυτό μας. Και το αντίθετο.
106. Δεν πρέπει να παίρνουμε αποφάσεις για τους άλλους. Να το αφήνουμε στους Αγγέλους, κι αυτοί βρίσκουν πάντα την καλύτερη λύση.
108. Σαν τον Σίμωνα τον Κυρηναίο πρέπει να είμαστε πάντα έτοιμοι να τρέξουμε εις βοήθειαν του συνανθρώπου

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ - ΤΟ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.

Άκου, - ίσως πιάσεις από μακριά μια μελωδία που σου θυμίζει κάτι πανάρχαιο, που δεν έχεις λησμονήσει εντελώς∙ αμυδρά, ίσως, αλλά όχι εντελώς ξένο, σαν ένα τραγούδι που το όνομά του το έχεις λησμονήσει από καιρό, καθώς και τις συνθήκες που το είχες ακούσει.

Στο μυαλό σου δεν έχει μείνει ολόκληρο το τραγούδι, παρά μόνο ένα ψίθυρος από την μελωδία του, ο οποίος δεν είναι συνδεδεμένος με κάποιο πρόσωπο ή τόπο ή κάτι συγκεκριμένο.

Κι όμως, θυμάσαι, έστω από αυτό το πολύ μικρό κομμάτι, πόσο ωραίο ήταν αυτό το τραγούδι, πόσο όμορφα ήταν εκεί που το άκουγες, και πόσο αγαπούσες εκείνους που βρίσκονταν μαζί σου όταν το άκουγες.
Οι νότες δεν είναι τίποτα. Και όμως, τις έχεις κρατήσει μαζί σου, όχι γι αυτές καθαυτές, αλλά σαν γλυκιά ανάμνηση αυτού που θα σε έκανε να κλάψεις αν μόνο θυμόσουν πόσο σου ήταν αγαπητό.

Θα μπορούσες να θυμηθείς, κι όμως φοβάσαι, πιστεύοντας ότι θα χάσεις τον κόσμο που έχεις μάθει να βλέπεις από τότε. Κι όμως γνωρίζεις ότι τίποτα στον κόσμο που έχεις μάθει δεν είναι τόσο αγαπητό όσο αυτό.
Άκου, και δες αν θυμάσαι ένα αρχαίο τραγούδι που ήξερες τόσο παλιά και το έχεις κρατήσει με τόση αγάπη στην καρδιά σου, μεγαλύτερη από όποια μελωδία έμαθες τον εαυτό σου να αγαπά από τότε.
Πέρα από το σώμα, πέρα από τον ήλιο και τα αστέρια, πέρα από όλα όσα βλέπεις, και όμως κατά κάποιο τρόπο οικείο, βρίσκεται ένα τόξο από χρυσό φως που εκτείνεται καθώς το κοιτάς σε μεγάλο και λαμπερό κύκλο.

Και όλος ο κύκλος γεμίζει με φως μπροστά στα μάτια σου.

Τα όρια του κύκλου εξαφανίζονται, και αυτό που βρίσκεται μέσα σε αυτόν δεν περιέχεται πουθενά στην πραγματικότητα.

Το φως επεκτείνεται και καλύπτει τα πάντα, προεκτεινόμενο στην αιωνιότητα, λάμποντας για πάντα χωρίς παύση ή όριο πουθενά.

Μέσα σ’ αυτό όλα είναι ενωμένα με τέλεια συνοχή.

Ούτε είναι δυνατόν να φανταστείς πως κάτι θα μπορούσε να είναι απέξω, διότι δεν υπάρχει μέρος που να μην καλύπτεται από το φως αυτό.
Αυτή είναι η Όραση του Υιού του Θεού, τον οποίο γνωρίζεις τόσο καλά.

Εδώ βρίσκεται η όραση εκείνου που γνωρίζει τον Πατέρα του. Εδώ βρίσκεται η μνήμη του τι είσαι∙ ένα κομμάτι από αυτό, με όλο αυτό μέσα, και ενωμένος με όλα, τόσο σίγουρα όσο όλα είναι ενωμένα σε σένα.

Δέξου την Όραση που μπορεί να σου δείξει αυτό, και όχι το σώμα.

Ξέρεις το αρχαίο τραγούδι, και το ξέρεις καλά.

Τίποτα ποτέ δεν θα σου είναι τόσο αγαπητό όσο αυτός ο αρχαίος ύμνος της αγάπης που ο Υιός του Θεού τραγουδά στον Πατέρα του ακόμα.

Και τώρα οι τυφλοί βλέπουν, γιατί αυτό το ίδιο τραγούδι που τραγουδούν προς τιμήν του Δημιουργού τους τιμά και αυτούς. Η τύφλωση που αυτοί έφτιαξαν δεν μπορεί να αντέξει την μνήμη αυτού του τραγουδιού.

Και θα βλέπουν με την Όραση του Υιού του Θεού, και θα θυμούνται ποιος είναι αυτός για τον οποίο τραγουδούν.

Τι άλλο μπορεί να είναι αυτή η θύμηση από θαύμα;. Και υπάρχει κάποιος που να μην έχει αυτή την μνήμη;

Το φως στον ένα τους αφυπνίζει το φως σε όλους.

Και όταν το βλέπεις στον αδελφό σου, θυμάσαι για όλους

The Chase

"Seek to do good, and you will find that happiness will run after you."
-- James Freeman Clarke

Happiness is like a suitor.

The best way to chase it is to stop and let it catch you.

And the best place to stop is where you can stay busy helping someone else.

That way when happiness arrives, it will have to overtake the two of you.

May your life be so filled with goodness that happiness is with you every step of the way.

Dare to risk

"To try is to risk failure. But risk must be taken because the greatest hazard of life is to risk nothing. The person who risks nothing does nothing,
has nothing,
is nothing.
He may avoid suffering and sorrow,
but he simply cannot learn, feel, change, grow, live, and love."
-- Leo Buscaglia

Daring to risk is an essential step to self empowerment. This is the key to breaking out of stuck thinking and behaviour. It is about breaking through the comfort zones and barriers. It is about experiencing new levels of mind and feelings. It is about experiencing more life.

"A life spent in making mistakes is not only more honorable, but more useful than a life spent doing nothing."
-- George Bernard Shaw

Energy Source

The more you lose yourself in something bigger than yourself, the more energy you will have."
— Norman Vincent Peale

Have you ever noticed, , how much more alive you feel when you are helping someone else?

It's because when we give, we are focused on something bigger than ourselves, and the energy can flow more freely. Whether it is offering a helping hand to a friend, complimenting a stranger, or simply sending forth a blessing, giving allows us to radiate a positive vibration that spreads our energy far and wide. Giving to others is one of the most life-affirming gifts we can give to ourselves.
May you always remember that the key to staying energetic is to give your energy away.

The Gift

"By being yourself, you put something wonderful in the world that was not there before."
— Edwin Elliot

You are the gift you came to give the world .

Wrapping yourself in someone else's definition of what you should be is like wrapping a treasured gift in used paper and twine. Not only is it misleading, it does nothing to honor the gift inside. Be yourself and let the outer wrapping be as radiantly beautiful as the gift.

May you always remember that you are the gift you came to give.

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ - Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η Helen Schucman, Ph.D, ήταν κλινική ψυχολόγος έρευνας με μόνιμη θέση Εταίρου Καθηγητή Κλινικής Ψυχολογίας στο Κολλέγιο Ιατρών και Χειρούργων στην Νέα Υόρκη. Το «Μαθήματα Θαυμάτων» γράφτηκε από την Dr. Schucman ανάμεσα στο 1965 και 1972 μέσω της διαδικασίας εσωτερικής υπαγόρευσης.
Αυτή την διαδικασία η ίδια την βίωνε σαν μια σαφή ξεκάθαρη υπαγόρευση από μια εσωτερική φωνή, η οποία της είχε παρουσιαστεί με το όνομα Ιησούς. Η γραφή του «Μαθήματα Θαυμάτων» από την Dr. Schucman, άρχισε με αυτά τα λόγια: «Αυτά είναι μαθήματα θαυμάτων, παρακαλώ κράτα σημειώσεις.
Ο William Thetford, Ph.D., ήταν μόνιμος Καθηγητής Κλινικής Ψυχολογίας στο ίδιο Κολλέγιο, και ήταν διευθυντής του τμήματος Ψυχολογίας στο οποίο δούλευε η Dr. Schucman. Σαν έμπιστος φίλος και συνάδελφός της, ο Dr. Thetford βοήθησε και στήριξε την Dr. Schucman στην γραφή του βιβλίου, καθώς ήταν αυτός που το δακτυλογραφούσε.
Τα γεγονότα που τους ένωσαν, όμως σε αυτή το κοινό έργο, δεν ήταν και πολύ συνηθισμένα.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Helen Schucman και ο Bill Thetford ήταν μια μάλλον απίθανη ομάδα γραψίματος για το «Μαθήματα Θαυμάτων». Και οι δύο ήταν ψυχολόγοι που έδιναν μεγάλη προτεραιότητα στην καριέρα τους, και συνεργάζονταν στην προώθηση και την ανάπτυξη του Τμήματος Ψυχολογίας του Κολλεγίου στο οποίο δούλευαν. Αν και τα επαγγελματικά τους ενδιαφέροντα και οι στόχοι για το τμήμα ήταν κοινοί, οι προσωπικότητές τους σίγουρα ήταν πολύ διαφορετικές. Η κριτική και καυστική της Helen πολύ συχνά ερχόταν σε σύγκρουση με την ήσυχη και πιο εσωστρεφή επιθετική φύση του Bill, και διαρκώς βρίσκονταν σε αντιπαράθεση.
Οπότε ήταν μάλλον περίεργο το γεγονός όταν την άνοιξη του 1965, ο Bill έβγαλε ένα θερμό λόγο προς την Helen στον οποίο έλεγε ότι είχε πια κουραστεί από τον ανταγωνισμό, την επιθετικότητα και τον θυμό που κυριαρχούσαν στην επαγγελματική ζωή τους, και επεκτεινόταν στην διάθεσή τους και στις σχέσεις τους, και είχε επηρεάσει και όλο το τμήμα. Καταλήγοντας της είπε ότι «πρέπει να υπάρχει ένα άλλος τρόπος» ζωής με αρμονία παρά με διχόνοια και ότι ήταν αποφασισμένος να τον βρει. Εξίσου απρόσμενα, προς αμοιβαία έκπληξη τους η Helen συμφώνησε με τον Bill και με ενθουσιασμό προσφέρθηκε να συνεργαστεί μαζί στο να βρεθεί αυτός ο «άλλος τρόπος».
Ήταν σαν περίμενε όλη της τη ζωή αυτή την συγκεκριμένη στιγμή, η οποία ενεργοποίησε μια σειρά εσωτερικών εμπειριών που συνεχίστηκαν και το καλοκαίρι. Ανάμεσα σε αυτές ήταν πολύ έντονα όνειρα, ψυχικά επεισόδια, όνειρα, και την εμπειρία μια εσωτερικής φωνής. Τα βιώματα αυτά γινόντουσαν όλο και πιο θρησκευτικά, με την μορφή του Ιησού να εμφανίζεται όλο και πιο συχνά σε οπτικές και ακουστικές μορφές.
Αυτή η περίοδος προετοιμασίας έφτασε στο αποκορύφωμά της στις 21 Οκτωβρίου, 1965, όταν η τώρα πια οικεία φωνή του Ιησού είπε στην Helen: «Αυτά είναι μαθήματα θαυμάτων, σε παρακαλώ κράτησε σημειώσεις.» Προβληματισμένη, τηλεφώνησε αμέσως στον Bill, και αυτός την καθησύχασε ότι δεν έχανε τα λογικά της. Της συνέστησε να καταγράφει ό,τι της υπαγόρευε η Φωνή, και αυτός θα το κοίταζε νωρίς το πρωί στο γραφείο. Η Helen έκανε ακριβώς αυτό, και έτσι άρχισε η γραφή του «Μαθήματα Θαυμάτων». Η Helen αργότερα περίγραψε την εμπειρία της:
«Η Φωνή δεν έβγαζε ήχο, αλλά ήταν σαν μου υπαγόρευε με ένα είδος ταχείας εσωτερικής υπαγόρευσης, και εγώ κατέγραφα σε ένα τετράδιο στενογραφίας. Η γραφή ποτέ δεν ήταν αυτόματη. Μπορούσε να διακοπεί οποιαδήποτε στιγμή και αργότερα να συνεχιστεί. Έκανε φανερή χρήση του μορφωτικού μου επιπέδου, των ενδιαφερόντων και των εμπειριών μου, αλλά αυτό μόνο σε θέματα στυλ παρά περιεχομένου. Σίγουρα το θέμα αυτό ήταν το τελευταίο πράγμα που θα περίμενα ότι θα έγραφα ποτέ.»
Η διαδικασία της γραφής αυτού καθεαυτού δεν ήταν δύσκολη, και για το μεγαλύτερο μέρος κυλούσε μάλλον ομαλά. Η Helen έγραφε με στενογραφία τα λόγια που της υπαγόρευε η Φωνή, και όποτε αυτή και ο Bill είχαν χρόνο κατά την διάρκεια του παραφορτωμένου προγράμματός τους, αυτή υπαγόρευε στον Bill ό,τι η Φωνή της είχε υπαγορέψει. Ο Bill τότε τα δακτυλογραφούσε κατευθείαν…
Η όλη διαδικασία πήρε επτά χρόνια, και ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 1972.
Αν και η γραφή του βιβλίου ήταν σχετικά χωρίς προσπάθεια, δημιούργησε μεγάλη ανησυχία στην Helen, και λιγότερη στον Bill. Η Helen έγραφε:
« Με έκανε να νιώθω πολύ άβολα, αλλά ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό να σταματήσω. Ήταν σαν να έχω αναλάβει μια ειδική αποστολή, την οποία έπρεπε να ολοκληρώσω. Αντιπροσώπευε ένα κοινό εγχείρημα ανάμεσα στον Bill και μένα, και πολύ από τη σημασία του βρίσκεται σίγουρα εκεί. Δεν μπορούσα να εξηγήσω ούτε να συμφιλιωθώ με τις ολοφάνερα ασυμβίβαστες διαθέσεις μου. Από την μία θεωρούσα τον εαυτό μου αγνωστικιστή, απεχθανόμουν το υλικό που κατέγραφα, και ένιωθα την ανάγκη να το αντικρούσω και να το διαψεύσω. Από την άλλη περνούσα πολύ ώρα καταγράφοντάς το και υπαγορεύοντάς το στον Bill, έτσι λοιπόν ήταν προφανές ότι το έπαιρνα πολύ στα σοβαρά. Μάλιστα έφτασα να αναφέρομαι σ’ αυτό σαν το έργο της ζωής μου. Όπως μου επεσήμανε ο Bill πρέπει στην πραγματικότητα να το πίστευα μόνο και μόνο για το γεγονός ότι το αντιμαχόμουν τόσο πολύ. Αν και αυτό ήταν αλήθεια, δεν με βοήθησε. Ήμουν στην απίθανη κατάσταση να μην πιστεύω στο έργο της ζωής μου. Η κατάσταση ήταν γελοία αλλά και οδυνηρή.»
Αλλά ο Bill θυμόταν ότι:
«Το υλικό ήταν κάτι που υπερέβαινε οτιδήποτε μπορούσε να συλλάβει κάποιος από τους δυο μας. Και εφόσον το περιεχόμενο ήταν ξένο προς το υπόβαθρό μας, τα ενδιαφέροντά μας και την εκπαίδευσή μας, μου ήταν προφανές ότι προήλθε από εμπνευσμένη πηγή. Η ποιότητα του υλικού ήταν πολύ επιβλητική, και η ποιητική του ομορφιά πρόσθετε σε αυτό το αποτέλεσμα.»
Όσο για την επίδραση του «Μαθήματα Θαυμάτων» στον Bill, αυτός είπε:
«Άλλαξε εντελώς την ζωή μου. Θυμάμαι που δακτυλογραφούσα τις πρώτες πενήντα αρχές των θαυμάτων από την Helen το Φθινόπωρο του 1965, και συνειδητοποίησα ότι αν αυτό το υλικό ήταν αλήθεια τότε όλα όσα πίστευα μέχρι τότε, δεν είχαν κανένα νόημα και έπρεπε να οικοδομήσου εκ νέου όλο το σύστημα σκέψης και πεποιθήσεων μου. Τότε, βέβαια, αυτό το θεωρούσα αδύνατο∙ δεν ήξερα πώς να το κάνω. Όμως, ένιωθα ότι ήταν απαραίτητο, εφόσον το υλικό που ερχόταν μέσω της Helen στην αρχική φάση φαινόταν τόσο αυθεντικό και γνήσιο. Μάλιστα πέρασα για κάποιο διάστημα ένα σοκ, αναρωτώμενος πως ήταν δυνατόν να κάνω μια τόσο απότομη και απόλυτη αλλαγή στην οπτική μου προς την ζωή και τον κόσμο. Αργότερα συνειδητοποίησα ότι ο Θεός είναι ελεήμων, και δεν μας ζητά να κάνουμε αλλαγές τόσο απότομα, και ότι θα υπήρχε αρκετός χρόνος να αλλάξουμε την αντίληψή μας σταδιακά. Νομίζω ότι αυτό που ήταν σημαντικό ήταν η προθυμία μου ν’ αλλάξω, και όχι να κατέχω απόλυτα το υλικό.»
Όταν μια φορά ρωτήθηκε για τον ορισμό που ο ίδιος έδινε στο «Μαθήματα Θαυμάτων», απάντησε:
«Για να μας βοηθήσει να αλλάξουμε το νου μας για το ποιοι είμαστε και τι είναι ο Θεός, και για να μας βοηθήσει να απελευθερώσουμε, μέσω της συγχώρεσης, την πεποίθησή μας στην πραγματικότητα του διαχωρισμού μας από τον Θεό. Η βασική διδασκαλία των Μαθημάτων είναι να μάθουμε πώς να συγχωρούμε τον εαυτό μας και τους άλλους. Τα Μαθήματα μας διδάσκουν πώς να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και πώς να «ξεμάθουμε» όλα εκείνα τα πράγματα που εμποδίζουν την αναγνώριση της πραγματικής μας ταυτότητας – ποιοι είμαστε τώρα και από πάντα.»
Η Helen επέλεξε να κρύψει το πνευματικό της ταξίδι από όλους σχεδόν τους φίλους της, και όλα τα μέλη της οικογένειάς της, εκτός φυσικά από τον σύζυγό της τον Louis. Θα ήταν πολύ δύσπιστοι απέναντί της αν γνώριζαν την κρυφή ζωή της και την γραφή της, η οποία επίσης περιλάμβανε δύο φυλλάδια «Ψυχοθεραπεία: Ο Σκοπός, η Διαδικασία και η Πρακτική» και «Το Τραγούδι της Προσευχής» που της υπαγορεύτηκαν όταν ολοκληρώθηκαν τα «Μαθήματα Θαυμάτων»

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ (ας διαλογιστούμε)

ΤΟ ΕΓΩ

Μόνοι μας, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.

Ας γιορτάσουμε! Πραγματικά χρειαζόμαστε την βοήθεια του Αγίου Πνεύματος!!!Αυτή είναι μια πολύ χαρμόσυνη συνειδητοποίηση!Όταν βασιζόμαστε σε αυτή την πηγή δύναμης όλες οι καταστάσεις που μας απασχολούν και η καθημερινότητά μας διευκολύνονται θαυματουργά. Φυσικά το εγώ μας θέλει να χειρίζεται όλες τις καταστάσεις μόνο του. Το εγώ είναι που αγωνίζεται πάντα για "αυτάρκεια". Όμως τα μεγαλύτερά μας προβλήματα προέρχονται από τον έλεγχο του εγώ. Το εγώ πάντα αγωνιά να προστατέψει τον εαυτό του, με οποιοδήποτε κόστος.Το μόνο πράγμα που χρειάζεται να κάνουμε, είναι να συγχωρούμε. Στην ζωή μας έχουμε εκπαιδευτεί από γονείς και φίλους που υπέφεραν από υπερδραστήριο εγώ.Το να παραιτηθούμε από αντιδράσεις υποκινούμενες από το εγώ μπορεί να φανεί ανεύθυνο στα μάτια πολλών που κατευθύνονται από την "παλαιά τάξη πραγμάτων". Το να δίνουμε μόνο αγάπη στους ανθρώπους και στις εμπειρίες μας μπορεί να φαίνεται διαφορετικό ακόμα και να σοκάρει, ώς προς τον τρόπο που ενεργούσαμεπαλιά.Όταν αφήσουμε το Άγιο Πνεύμα ν' αναλάβει τη ζωή μας θα βιώνουμε γαλήνη και όλες μας οι καθημερινές δραστηριότητες θα απλοποιούνται. Μπορούμε να σταματήσουμε να χειριζόμαστε και να κρίνουμε τους άλλους αν βασιστούμε στο Άγιο Πνεύμα για όλα τα πράγματα.
Μέσω του Αγίου Πνεύματος έχουμε απαντήσεις σε όλα μας τα ερωτήματα σήμερα.Όλα τα σχέδια είναι ολοκληρωμένα.

ΟΙ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ

Φέρνω όλες μου τις ανησυχίες στο "φως", κι έτσι τις απελευθερώνω.

Δεν γίνεται βέβαια "εν μία νυκτί" να συνειδητοποιήσουμε πόσο πιο απλή μπορεί να είναι η ζωή μας. Οι πιο πολλοί από μας περάσαμε πολλά χρόνια μέσα στην αναταραχή του εγώ. Κάθε καυγάς, κάθε επίθεση και κάθε άμυνα μας φαίνονταν δικαιολογημένα. Ήταν πολύ σημαντικό να έχουμε δίκιο!! Το να διαλέξουμε την ειρήνη αντί για την νίκη μας μας έκανε να νιώθουμε αδύναμοι, και όχι γαλήνιοι.Πόσο διαφορετικά μπορούμε να δούμε τις καθημερινές μας ενοχλήσεις, αν το θελήσουμε πραγματικά.! Μπορούμε να βλέπουμε τα προβλήματα σαν ευκαιρίες για να εκφράσουμε την αγάπη του Αγίου Πνεύματος. Ποτέ ξανά δεν νιώσαμε τόσο ενδυναμωμένοι, τόσο κυρίαρχοι της ζωής μας!! Για φαντάσου, και αυτό να γίνεται, όταν παραδώσεις απόλυτα τον έλεγχο και δεν ανησυχείς πραγματικά για τίποτα αφού έχεις απόλυτη εμπιστοσύνη στη δική Του Πρόνοια!! Ποτέ δεν θα μπορούσε να περάσει καν από το μυαλό μας το πόσο ελεύθερη από πόνο και αγωνίες θα γινόταν η ζωή μας.Η εκπλήρωση του προορισμού μας τώρα είναι πολύ πιο απλή. Θα ανακαλύπτουμε τι να κάνουμε μετά, αν φέρουμε την κατάσταση στο "φως" της εσώτερης κατανόησης. Εκεί κατοικεί το Άγιο Πνεύμα. Όλες οι σωστές απαντήσεις θα μας αποκαλυφθούν εκεί.
Η σημερινή μέρα βρίσκεται μπροστά μου τακτοποιημένη, χωρίς παρέμβαση από το εγώ.Θα κρατώ τις ταραχές μακριά μου.Το Άγιο Πνεύμα είναι ο οδηγός μου.

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ (ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΑ 56-60)

ΜΑΘΗΜΑ 56

Μάθημα 26
Οι επιθετικές μου σκέψεις επιτίθενται στην ικανότητά μου να είμαι απρόσβλητος.
Πως μπορώ να ξέρω ποιος είμαι όταν βλέπω τον εαυτό κάτω από συνεχή επίθεση; Πόνος, αρρώστια, απώλεια, γηρατειά και θάνατος φαίνεται ότι συνεχώς με απειλούν. Όλες μου οι ελπίδες οι ευχές και τα σχέδια φαίνονται ότι είναι στο έλεος ενός κόσμου που δεν μπορώ να ελέγξω. Και όμως η κληρονομιά μου είναι η τέλεια ασφάλεια και η απόλυτη εκπλήρωση. Προσπάθησα να δώσω την κληρονομιά σε αντάλλαγμα με τον κόσμο που βλέπω. Αλλά ο Θεός μου έχει κρατήσει την κληρονομιά μου ασφαλή. Οι δικές πραγματικές σκέψεις θα με διδάξουν ποια είναι.

Μάθημα 27
Πάνω από όλα θέλω να δω.
Αναγνωρίζοντας ότι αυτό που βλέπω αντανακλά αυτό που νομίζω ότι είμαι, συνειδητοποιώ ότι η πραγματική όραση είναι η σπουδαιότερη ανάγκη μου. Ο κόσμος που βλέπω καταθέτει μαρτυρία για την τρομακτική φύση της εικόνας του εαυτού μου που έχω φτιάξει. Αν θέλω να θυμηθώ ποιος είμαι, είναι βασικό να αφήσω αυτήν την εικόνα του εαυτού μου να φύγει. Και καθώς αντικαθίσταται από την αλήθεια, η πραγματική όραση σίγουρα θα μου δοθεί. Και με αυτήν την όραση, θα κοιτάζω τον κόσμο και τον εαυτό μου με ευσπλαχνία και αγάπη.

Μάθημα 28
Πάνω απ’ όλα θέλω να δω διαφορετικά.
Ο κόσμος που βλέπω κρατάει στη θέση της την τρομακτική εικόνα που έχω φτιάξει για τον εαυτό μου, και εγγυάται για την συνέχισή της. Όσο βλέπω τον κόσμο όπως είναι τώρα, η αλήθεια δεν μπορεί να εισέλθει στην συνειδητότητά μου. Θα αφήσω την πόρτα πίσω από αυτόν τον κόσμο να ανοίξει για μένα, ώστε να κοιτάξω πέρα από αυτόν και να αντικρύσω τον κόσμο που αντανακλά την Αγάπη του Θεού.

Μάθημα 29
Ο Θεός βρίσκεται σε όλα όσα βλέπω.
Πίσω από κάθε εικόνα που έχω φτιάξει, η αλήθεια παραμένει αναλλοίωτη. Πίσω από κάθε πέπλο που έχω τραβήξει μπροστά από το πρόσωπο της αγάπης, το φως της παραμένει το ίδιο φωτεινό. Πέρα από κάθε παράλογη ευχή μου βρίσκεται η θέλησή μου, ενωμένη με την Θέληση του Πατέρα μου. Ο Θεός είναι ακόμα παντού και στα πάντα, για πάντα. Και εμείς που είμαστε μέρος από Αυτόν θα κοιτάξουμε πέρα από τα φαινόμενα, και θα αναγνωρίσουμε την αλήθεια πέρα από όλα αυτά.

Μάθημα 30
Ο Θεός βρίσκεται σε όλα όσα βλέπω διότι ο Θεός βρίσκεται στον νου μου.
Μέσα στο νου μου, πίσω από όλες τις παράλογες σκέψεις διαχωρισμού και επίθεσης.

ΜΑΘΗΜΑ 57
Σήμερα ας επαναλάβουμε αυτές τις ιδέες:
Μάθημα 31
Δεν είμαι το θύμα του κόσμου που βλέπω.
Πως μπορώ να είμαι θύμα ενός κόσμου που μπορεί να αναιρεθεί ολοκληρωτικά αν εγώ το επιλέξω; Οι αλυσίδες μου χαλαρώνουν. Μπορώ να τις πετάξω απλά μόλις το επιθυμήσω. Η πόρτα αυτής της φυλακής είναι ανοιχτή. Μπορώ να φύγω απλά βγαίνοντας έξω. Τίποτα δεν με κρατά σε αυτόν τον κόσμο. Μόνο η επιθυμία να μένω σε αυτόν με κρατά αιχμάλωτο. Ας παραιτηθώ από τις παράλογες ευχές μου και ας περάσω επιτέλους στο φως.

Μάθημα 32
Εγώ έχω επινοήσει τον κόσμο που βλέπω.
Έχω επινοήσει τη φυλακή στην οποία βλέπω τον εαυτό μου. Το μόνο που χρειάζεται ν’ αναγνωρίσω είναι αυτό και μετά είμαι ελεύθερος. Ξεγέλασα τον εαυτό μου και τον έκανα να πιστέψει ότι είναι δυνατόν να αιχμαλωτιστεί ο Υιός του Θεού. Αυτή η πεποίθησή μου ήταν πικρά εσφαλμένη και θέλω ν’ απαλλαγώ απ’ αυτήν. Ο Υιός του Θεού πρέπει να είναι πάντα ελεύθερος. Είναι όπως τον δημιούργησε ο Θεός και όχι όπως τον έκανα εγώ. Αυτός βρίσκεται εκεί όπου επιθυμεί ο Θεός, και όχι εκεί όπου εγώ νόμιζα ότι θα τον κρατούσα αιχμάλωτο.

Μάθημα 33
Υπάρχει άλλος τρόπος να βλέπω τον κόσμο.
Εφόσον ο σκοπός του κόσμου δεν είναι αυτός που εγώ του είχα αποδώσει, πρέπει να υπάρχει άλλος τρόπος να τον βλέπω. Τα βλέπω όλα ανάποδα, και οι σκέψεις μου είναι αντίθετες προς την αλήθεια. Βλέπω τον κόσμο σαν μια φυλακή για τον Υιό του Θεού. Τότε πρέπει ο κόσμος να είναι ένα μέρος που μπορεί να απελευθερωθεί. Επιθυμώ να βλέπω τον κόσμο όπως είναι σαν ένα μέρος όπου ο Υιός του Θεού βρίσκει την ελευθερία του.

Μάθημα 34
Θα μπορούσα να βλέπω την ειρήνη αντί γι αυτό που βλέπω τώρα.
Όταν βλέπω τον κόσμο σαν ένα τόπο ελευθερίας, συνειδητοποιώ ότι αντανακλά τους νόμους του Θεού αντί για αυτούς που επινόησα εγώ για να τους υπακούει. Θα καταλάβω ότι η ειρήνη και όχι ο πόλεμος κατοικεί σε αυτόν. Και θα κατανοήσω ότι η ειρήνη βρίσκεται επίσης στις καρδιές όλων όσων μοιράζονται αυτόν τον τόπο μαζί μου.

Μάθημα 35
Ο νους μου είναι μέρος του Θεού. Είμαι πολύ ιερός.
Όσο μοιράζομαι την ειρήνη του κόσμου με τους αδερφούς μου, αρχίζω να καταλαβαίνω ότι αυτή η ειρήνη προέρχεται από βαθιά μέσα μου. Ο κόσμος που βλέπω έχει πάρει το φως της συγχώρεσης, και μου το επιστρέφει ακτινοβολώντας. Μέσα σε αυτό το φως αρχίζω να βλέπω αυτό που οι ψευδαισθήσεις για τον εαυτό μου, μου κρατούσαν κρυμμένο. Αρχίζω να καταλαβαίνω την ιερότητα όλων των ζωντανών πραγμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου, και την ενότητά τους μαζί μου.

ΜΑΘΗΜΑ 58
Αυτές είναι οι ιδέες για επανάληψη σήμερα:
Μάθημα 36
Η ιερότητά μου περιλαμβάνει όλα όσα βλέπω
Από την ιερότητά μου προέρχεται η αντίληψη του πραγματικού κόσμου. Έχοντας συγχωρέσει, δεν θεωρώ πια τον εαυτό μου ένοχο. Μπορώ να δεχτώ την αθωότητα, η οποία είναι η αλήθεια για μένα. Βλέποντας μέσα από μάτια κατανόησης, η ιερότητα του κόσμου είναι το μόνο που βλέπω, διότι μπορώ να απεικονίσω μόνο τις σκέψεις που κάνω για τον εαυτό μου.
Μάθημα 37
Η ιερότητά μου ευλογεί τον κόσμο.
Η αντίληψη της ιερότητάς μου δεν ευλογεί μόνο εμένα. Όλοι και όλα όσα βλέπω με το φως της μοιράζονται την χαρά που φέρνει σε μένα. Δεν υπάρχει τίποτα που να μην συμμετέχει σ’ αυτήν την χαρά, διότι δεν υπάρχει τίποτα που να μην μοιράζεται την ιερότητά μου. Καθώς αναγνωρίζω την ιερότητά μου έτσι και η ιερότητα του κόσμου ακτινοβολεί ώστε να την βλέπουν όλοι.

Μάθημα 38
Δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορεί να κάνει η ιερότητά μου.
Η ιερότητά μου έχει απεριόριστη δύναμη να θεραπεύει, διότι διαθέτει απεριόριστη δύναμη να σώζει. Τι υπάρχει από το οποίο να χρειάζεται να σωθείς εκτός από ψευδαισθήσεις; Και τι είναι οι ψευδαισθήσεις εκτός από ψευδείς ιδέες για τον εαυτό μου; Η ιερότητά μου τις αναιρεί όλες, δηλώνοντας την αλήθεια για μένα. Ενώπιον της παρουσίας της ιερότητάς μου, την οποία μοιράζομαι με τον ίδιο τον Θεό, όλα τα είδωλα εξαφανίζονται.

Μάθημα 39
Η ιερότητά μου είναι η σωτηρία μου.
Εφόσον η ιερότητά μου με σώζει από όλες τις ενοχές, η αναγνώριση της ιερότητάς μου είναι και η αναγνώριση της σωτηρίας μου. Είναι επίσης και η αναγνώριση της σωτηρίας ολόκληρου του κόσμου. Μόλις αποδεχτώ την ιερότητά μου, τίποτα δεν μπορεί να με κάνει να φοβηθώ. Και επειδή είμαι άφοβος, όλοι πρέπει να μοιράζονται αυτή την κατανόηση, η οποία είναι το δώρο του Θεού προς εμένα και τον κόσμο.

Μάθημα 40
Είμαι ευλογημένος ως Υιός του Θεού.
Εδώ βρίσκεται η διεκδίκησή μου προς ό,τι είναι καλό και μόνο καλό. Είμαι ευλογημένος ως Υιός του Θεού. Όλα τα καλά πράγματα είναι δικά μου, διότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού. Δεν είναι δυνατόν να υποφέρω καμία απώλεια ή στέρηση ή πόνο εξαιτίας της Ιδιότητάς μου. Ο Ποτέρας μου με στηρίζει, με προστατεύει, και με κατευθύνει σε όλα τα πράγματα. Η φροντίδα του για μένα είναι άπειρη, και είναι μαζί μου για πάντα. Είμαι αιώνια ευλογημένος ως Υιός Του.

ΜΑΘΗΜΑ 50
Οι ακόλουθες ιδέες είναι για επανάληψη σήμερα:
Μάθημα 41
Ο Θεός πηγαίνει μαζί μου όπου και να πάω.
Πως είναι δυνατόν να είμαι μόνος μου όταν ο Θεός πηγαίνει μαζί μου; Πως γίνεται να έχω αμφιβολίες και να μην είμαι σίγουρος για τον εαυτό μου όταν η τέλεια βεβαιότητα κατοικεί μέσα σ’ Αυτόν; Πως μπορώ να ενοχλούμαι από οτιδήποτε όταν Αυτός αναπαύεται μέσα σε μένα με απόλυτη γαλήνη; Πως μπορώ να υποφέρω όταν η αγάπη και η χαρά με περιβάλλουν μέσω Εκείνου; Ας μην διατηρώ ψευδαισθήσεις για τον εαυτό μου. Είμαι τέλειος διότι ο Θεός πηγαίνει μαζί μου όπου κι αν πάω.

Μάθημα 42
Ο Θεός είναι η δύναμή μου. Η πραγματική όραση είναι το δώρο Του.
Ας μην βασιστώ στα μάτια μου για να δω σήμερα. Ας είμαι πρόθυμος να ανταλλάξω την αξιολύπητη ψευδαίσθηση ότι βλέπω με την πραγματική όραση η οποία δίνεται από τον Θεό. Η όραση του Χριστού είναι το δικό Του δώρο, και το έχει δώσει σε μένα. Ας επικαλεστώ αυτό το δώρο σήμερα, έτσι ώστε αυτή η μέρα να με βοηθήσει να κατανοήσω την αιωνιότητα.

Μάθημα 43
Ο Θεός είναι η Πηγή μου. Δεν μπορώ να βλέπω χωριστά από Αυτόν.
Μπορώ να βλέπω αυτά που θέλει ο Θεός να βλέπω. Δεν μπορώ να δω τίποτα άλλο. Πέρα από το Θέλημά Του βρίσκονται μόνο ψευδαισθήσεις. Αυτές διαλέγω όταν νομίζω ότι μπορώ να βλέπω χωριστά από Αυτόν. Αυτές διαλέγω όταν προσπαθώ να δω με τα μάτια του σώματος. Όμως, η όραση του Χριστού μου έχει δοθεί για να τα αντικαταστήσω. Επιλέγω να βλέπω μέσα από αυτή την όραση.

Μάθημα 44
Ο Θεός είναι το φως με το οποίο βλέπω.
Δεν βλέπω στο σκοτάδι ο Θεός είναι το μόνο φως. Επομένως, αν θέλω να βλέπω, πρέπει να βλέπω μέσω Αυτού. Έχω προσπαθήσει να προσδιορίσω τι είναι το να βλέπω, αλλά έκανα λάθος. Τώρα μου δίνεται η ευκαιρία να καταλάβω ότι ο Θεός είναι το φως με το οποίο βλέπω. Ας καλωσορίσω την πραγματική όραση και τον ευτυχισμένο κόσμο που θα μου δείξει.

Μάθημα 45
Ο Θεός είναι ο Νους με τον οποίο σκέφτομαι.
Δεν έχω σκέψεις που να μην μοιράζομαι με τον Θεό. Δεν έχω σκέψεις χωριστά από Εκείνον, διότι δεν έχω νου χωριστά από τον Δικό Του. Σαν μέρος του Νου Του, οι σκέψεις μου είναι δικές Του και οι Σκέψεις Του είναι δικές μου.

ΜΑΘΗΜΑ 60
Αυτές οι ιδέες είναι η επανάληψη για σήμερα:
Μάθημα 46
Ο Θεός είναι η Αγάπη με την οποία συγχωρώ.
Ο Θεός δεν συγχωρεί διότι δεν έχει ποτέ καταδικάσει. Ο άμεμπτος δεν μπορεί να κατηγορήσει. Και εκείνοι που έχουν αποδεχτεί την αθωότητά τους δεν βλέπουν τίποτα που να χρειάζεται συγχώρεση. Και όμως, η συγχώρεση είναι το μέσο με το οποίο θα αναγνωρίσω την αθωότητά μου. Είναι η αντανάκλαση της Αγάπης του Θεού στην γη. Θα με φέρει αρκετά κοντά στον Ουρανό, ώστε η Αγάπη του Θεού να μπορεί να με φτάσει και να με υψώσει σε Αυτόν.

Μάθημα 47
Ο Θεός είναι η δύναμη την οποία εμπιστεύομαι.
Δεν συγχωρώ μέσω της δικής μου δύναμης. Συγχωρώ μέσω της δύναμης του Θεού μέσα μου, την οποία θυμάμαι καθώς συγχωρώ. Καθώς αρχίζω να βλέπω, αναγνωρίζω την αντανάκλασή Του στην γη. Συγχωρώ όλα τα πράγματα διότι νοιώθω την παρακίνηση της δικής Του δύναμης μέσα μου. Και αρχίζω να θυμάμαι την Αγάπη που είχα επιλέξει να ξεχάσω, η οποία όμως, δεν με έχει ξεχάσει.

Μάθημα 48
Δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθώ.
Πόσο ασφαλής θα μου φαίνεται ο κόσμος όταν θα μπορώ να τον βλέπω! Δεν θα μοιάζει καθόλου με τον κόσμο που φαντάζομαι ότι βλέπω τώρα. Οι πάντες και τα πάντα θα με ευλογούν. Στον κάθε ένα θα αναγνωρίζω τον πιο αγαπητό μου Φίλο. Τι θα μπορούσα να φοβηθώ σε ένα κόσμο που έχω συγχωρέσει, και με έχει συγχωρέσει;

Μάθημα 49
Η Φωνή του Θεού μου μιλά όλη την ημέρα.
Δεν υπάρχει στιγμή κατά την οποία η Φωνή του Θεού να σταματά να καλεί την συγχώρεσή μου για να με σώσει. Δεν υπάρχει στιγμή κατά την οποία η Φωνή Του να μην κατευθύνει τις σκέψεις μου, να καθοδηγεί τις πράξεις μου και να οδηγεί τα βήματα μου. Βαδίζω σταθερά προς την αλήθεια. Δεν γίνεται να πάω πουθενά αλλού, διότι η Φωνή του Θεού είναι η μόνη Φωνή και ο μόνος Οδηγός που έχει δοθεί στον Υιό Του.

Μάθημα 50
Με στηρίζει η Αγάπη του Θεού.Καθώς ακούω την Φωνή του Θεού, με στηρίζει η Αγάπη Του. Καθώς ανοίγω τα μάτια μου, η Αγάπη Του φωτίζει τον κόσμο για να τον βλέπω. Καθώς συγχωρώ, η Αγάπη Του μου υπενθυμίζει ότι ο Υιός Του είναι αναμάρτητος. Και καθώς κοιτώ τον κόσμο με την όραση που Αυτός μου έχει δώσει, θυμάμαι ότι είμαι Υιός Του

There is no 'right way' to do anything, there is only
the way you are doing it.

Never be afraid to "try your hand" because you don't
want to might make a mistake or not do somerthing
"right." Success in life comes from being willing to move
into Unchartered Territory.

Always remember: Life begins at the end of your
Comfort Zone.

Be aware of your thinking

"There is a thought in your mind right now. The longer you hold on to it, the more you dwell upon it, the more life you give to that thought. Give it enough life, and it will become real. So make sure the thought is indeed a great one."
-- Ralph Marston

Most of our self-talk comes unconsciously from our subconscious. Yet every thought that exists in our subconscious got there through a conscious decision to accept that thought.
We need to become conscious of our self-talk so we can at will choose to replace negative beliefs with positive ones. We have the power to choose an identity we love, but we need to do the work. The process of changing our subconscious beliefs requires awareness, diligence, consistency and repetition.

"Man is made or unmade by himself. In the armory of thought he forges the weapons by which he destroys himself. He also fashions the tools with which he builds for himself heavenly mansions of joy and strength and peace."

What love is?

"When you are aware that you are the force that is Life, anything is possible. Miracles happen all the time, because those miracles are performed by the heart. The heart is in direct communion with the human soul, and when the heart speaks, even with the resistance of the head, something inside you changes; your heart opens another heart, and true love is possible."

-- Don Miguel Ruiz

You are perfect just the way you are.

Yes, yes, I know...you and I have lots of the same
judgments about ourselves. But you know what? God
holds none of these judgments.

If you saw yourself as God sees you, you would smile
a lot.

So smile. And go forth now into your day, sharing the
wonder of Who You Are and who you now choose to
be. For we are blessed in you.

Imagine your ideal future

"Your imagination is your preview to life’s coming attractions."
-- Albert Einstein

If you were to create an ideal future for yourself, what would it be like?
All things that now exist in form were once simply ideas in consciousness. We each hold the power to manifest different circumstances for our lives. If we wish to manifest a new reality for ourselves, we need to consistently focus our imagination on the ideals we seek to realize.
Remember to explore your ideal in terms of qualities, not people or things. What qualities do you most want in life? Freedom? Respect? Playfulness? Abundance? Whatever qualities you seek, imagine experiencing them now and be open to new ways to discover those qualities appearing in your life.

"Change is created by those whose imaginations are bigger than their circumstances"
-- Unknown source

You are innocent.

You are blameless. You are
without foible or fault of any kind.

I know you do not believe this about yourself, but do
you believe this of the three-year-old beautiful child?
And what makes you think that you are anything less
in the eyes of God?

Take the first step

"When we take one step toward God, he takes seven steps toward us."
-- Hindu Proverb

If our ego is to know spirit, we must make the first move. Spirit does not come down and knock on our door. It sits waiting for us to acknowledge it. We must want to change and take the initiative and persevere. The love of spirit will embrace us. But we must take the first steps.
In what areas of your life are you ready for change? What step can you take to open the door to new possibilities? It starts with you.
'Faith is not complacent; faith is action. You don’t have faith and wait. When you have faith, you move."
-- Betty Eadie

"It is not my business to think about myself. My business is to think about God. It is for God to think about me."
-- Simone Weil

Calm the mind

"All man's miseries derive from not being able to sit quietly in a room alone."
-- Blaise Pascal

Meditation calms our minds and makes it easier for us to pay attention to the reality around and within us. Meditation breaks through the masks that have built up as our identity. It helps us see through our defences and connect with unacknowledged and unloved aspects of ourselves. It opens us to higher mind and the voice of intuition.
We can consciously choose meditation as a way to become more aware of who we truly are. If we don’t take the initiative to open to our authentic selves, we can be certain that deep challenge and pain from life experience will push us to awaken.
"Meditation helps me feel the shape, the texture of my inner life. Here, in the quiet, I can begin to taste what Buddhists would call my true nature, what Jews call the still, small voice, what Christians call the holy spirit."
-- Wayne Muller

"In a world filled with noise, we need to quiet ourselves to hear God’s voice."
--Paul Borthwick

There is only one way to go, and that's up.

I know that it is possible for life to look, sometimes, as
if it's going downhill, as if everything is falling apart. But
consider this: When life is 'falling apart' things could
actually be falling together...maybe for the first time.

Try to not see things that are not there -- and do not fail to
see things that are...

Free to choose

"Most people do not really want freedom, because freedom involves responsibility, and most people are frightened of responsibility."
-- Sigmund Freud

In his book Nobody’s Victim, Christopher J. McCullough explains,
"In order to live your freedom, you must first accept reality. ‘These are the choices, and given those choices, which do I choose?’ Whether the option you select is pleasant or painful does not alter the fact that, given reality, this is your preference.
"To live your freedom, it is helpful to stop and ask yourself, ‘Why am I doing this?’ and then notice whether, given the options, you are choosing what you really want, or whether you want to choose something else.... Sometimes the exercise of freedom involves naming your poison -- all choices may lead to outcomes that are in some way painful. But the real pain is that of feeling powerless -- denying your freedom."
"Freedom is man's capacity to take a hand in his own development. It is our capacity to mold ourselves."
-- Dr. Rollo May

Words Of A Feather

"There was once a man who loved to gossip. He loved the attention it brought him, and could not stop himself from speaking about others, sometimes sharing the good they did, but most often sharing the mistakes they made.
"In time, however, he realized the harm his speech was causing and he sought to make amends. He went to his rabbi and explained the situation, and asked how he could make amends.
"The rabbi thought for a moment and instructed the man to go to the marketplace and purchase two of the finest feather pillows he could find. He should then take the pillows to the top of the mountain overlooking the village, tear them open, and spill the feathers into the wind.
"The man was surprised and pleased at the rabbi's advice. He thought repentance would be much harder than this. So he ran to the marketplace, purchased his pillows, and within an hour had scatter their feathers to the wind.
"He returned to the rabbi all aglow. He was ready to be forgiven for his gossiping. Not just yet, the rabbi told him. There was one more thing to do. He had to return to the mountain and repack the pillows with the feathers that he had scattered.
"'But that's impossible,' the man said. 'Those feathers have gone everywhere, there is no way I can take them back now.'"
"The rabbi nodded solemnly and said, 'What is true of the feathers is true of the words. Once spoke they can never be retrieved. The harm caused by gossip cannot be undone.'"

—Rabbi Rami Shapirofrom The Sacred Art of Lovingkindness

The way we speak of others, whether we build them up or tear them down, does make an unretractable impact. More often than not, we have a tendency to speak just for the sake of speaking, without paying close attention to the words we say or realizing the impact they might have. What a service we do ourselves and our world, when we commit to speaking only those words that are true, kind, and absolutely necessary.

May the words you speak always reflect the best in you.

The Stone

"There was once a wise woman traveling in the mountains who found a precious stone in a stream. The next day she met another traveler who was hungry, and she opened her bag to share her food. The hungry traveler saw the precious stone and asked if she might give it to him. She did so without hesitation. The traveler left, rejoicing in his good fortune. He knew the stone was worth enough to give him security for a lifetime, but a few days later he came back to return the stone to the woman who had given it to him. 'I've been thinking," he said, "I know how valuable the stone is, but I'm giving it back in the hope that you can give me something much more precious. I want you to give me what you have within you that enabled you to give me the stone.' "
— Author Unknown

Sometimes in our continual drive to get ahead, we forget that the things we gather around us, no matter how precious they might seem, pale in comparison to the love and light we hold within.

May you always recognize that what is truly precious is not to be found in the outer world, but inside of you.

Going With the Flow
"There's a story about a group of Chinese men walking through the woods beside a rushing river. Suddenly, they spotted the body of an old man bobbing up and down in the roaring rapids."Thinking the old man was dead, they ran to the river's edge trying to figure out how they were going to fish the body out of the water so that it wouldn't be swept out to sea. Their discussion came to an abrupt halt when the old man, who they had thought was dead, emerged out of the water, dried himself off and started walking away. The men ran after the old man and asked, 'How did you survive in that water? No one could swim in that water without being killed.' "'It is really easy,' the old man replied. 'I just went up when the water went up, and down when the water went down.'"
--Carnelian Sage

We always have a choice in how we will meet life's more difficult moments. We can either resist and fight what is happening, thereby risking getting sucked in by the turmoil and drowned in our own misery, or we can ride the current, bobbing along with each wave until we are carried aloft through the rapids and into the peaceful and quiet stream at its end. That, after all, is what going with the flow really means.

May you always be willing to ride life's current.

"Not to forgive is to be imprisoned by the past, by old grievances that do not permit life to proceed with new business. Not to forgive is to yield oneself to another's control... to be locked into a sequence of act and response, of outrage and revenge, tit for tat, escalating always. The present is endlessly overwhelmed and devoured by the past. Forgiveness frees the forgiver. It extracts the forgiver from someone else's nightmare."

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ (επαναληπτικά 50-55)

ΜΑΘΗΜΑ 51
Η σημερινή επανάληψη καλύπτει τις ακόλουθες ιδέες:
Μάθημα 1
Τίποτε από ό,τι βλέπω δεν σημαίνει τίποτα.
Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι ότι δεν βλέπω τίποτα, και τίποτα δεν έχει καμία σημασία. Είναι απαραίτητο να το αναγνωρίσω αυτό, για να μπορέσω να μάθω να βλέπω. Αυτό που νομίζω ότι βλέπω τώρα έχει πάρει την θέση της πραγματικής όρασης. Πρέπει να το απελευθερώσω και να το αφήσω να φύγει συνειδητοποιώντας ότι δεν έχει κανένα νόημα, έτσι ώστε η αληθινή όραση να το αντικαταστήσει.
Μάθημα 2
Έχω δώσει σε ό,τι βλέπω όλη τη σημασία που έχει για μένα.
Έχω κρίνει όλα όσα βλέπω, και αυτό είναι το μόνο που βλέπω. Αυτό δεν είναι πραγματική όραση. Είναι απλά μια ψευδαίσθηση της πραγματικότητας, επειδή οι κρίσεις μου έγιναν μακριά από την πραγματικότητα. Είμαι πρόθυμος να αναγνωρίσω την έλλειψη εγκυρότητας των κρίσεών μου, επειδή θέλω να δω πραγματικά. Οι κρίσεις μου με έχουν βλάψει, και δεν θέλω να βλέπω σύμφωνα με αυτές.
Μάθημα 3
Δεν καταλαβαίνω τίποτα από ό,τι βλέπω.
Πως θα μπορούσα να καταλάβω τι βλέπω αφού το έχω κρίνει λάθος; Αυτό που βλέπω είναι η προβολή των δικών μου σφαλμάτων σκέψης. Δεν καταλαβαίνω τι βλέπω επειδή δεν είναι κατανοητό. Δεν υπάρχει νόημα στο να προσπαθήσω να το καταλάβω. Αλλά υπάρχει κάθε λόγος να το απελευθερώσω, και να κάνω χώρο γι αυτό που μπορώ να το δω, να το καταλάβω και να το αγαπήσω. Μπορώ να το ανταλλάξω με αυτό που βλέπω τώρα, απλά και μόνο με την προθυμία μου να το κάνω. Δεν είναι αυτό μια καλύτερη επιλογή από εκείνη που είχα κάνει πριν;
Μάθημα 4
Αυτές οι σκέψεις δεν σημαίνουν τίποτα.
Οι σκέψεις για τις οποίες έχω γνώση δεν σημαίνουν τίποτα επειδή προσπαθώ να σκεφτώ χωρίς τον Θεό. Αυτό που αποκαλώ «οι σκέψεις μου» δεν είναι οι πραγματικές μου σκέψεις. Οι πραγματικές μου σκέψεις είναι οι σκέψεις που σκέφτομαι με τον Θεό. Δεν είμαι γνώστης αυτών επειδή στην θέση τους έχω βάλει τις δικές μου σκέψεις. Είμαι πρόθυμος να αναγνωρίσω ότι οι σκέψεις μου δεν σημαίνουν τίποτα και να τις απελευθερώσω. Επιλέγω να τις αντικαταστήσω με αυτές που έπρεπε να είναι στην θέση τους. Οι δικές μου σκέψεις δεν έχουν νόημα, αλλά ολόκληρη η δημιουργία βρίσκεται στις σκέψεις που σκέφτομαι με τον Θεό.
Μάθημα 5
Ποτέ δεν είμαι ταραγμένος για το λόγο που νομίζω.
Ποτέ δεν είμαι ταραγμένος για το λόγο που νομίζω διότι πάντα προσπαθώ να δικαιώσω τις σκέψεις μου. Συνεχώς προσπαθώ να τις κάνω πραγματικότητα. Κάνω όλα τα πράγματα εχθρούς μου, έτσι ώστε ο θυμός μου να είναι δικαιολογημένος και οι επιθέσεις μου εγγυημένες. Δεν έχω συνειδητοποιήσει πόσο κακή χρήση έχω κάνει στα πάντα όσα βλέπω αναθέτοντάς αυτό τον ρόλο. Το έχω κάνει αυτό για να υπερασπιστώ ένα σύστημα σκέψεις που με έχει βλάψει, και δεν θέλω πια. Είμαι πρόθυμος να το αφήσω να φύγει.
ΜΑΘΗΜΑ 52
Η σημερινή επανάληψη καλύπτει τις εξής ιδέες:
Μάθημα 6
Είμαι ταραγμένος επειδή βλέπω αυτό που δεν βρίσκεται εκεί.
Η πραγματικότητα δεν είναι ποτέ τρομακτική. Θα ήταν αδύνατον να με ταράξει. Η πραγματικότητα φέρει μόνο την απόλυτη γαλήνη. Όταν είμαι ταραγμένος, αυτό συμβαίνει επειδή έχω αντικαταστήσει την πραγματικότητα με ψευδαισθήσεις που έχω επινοήσει. Οι ψευδαισθήσεις μου προκαλούν ανησυχία διότι τους έχω προσδώσει πραγματικότητα, και έτσι θεωρώ την πραγματικότητα παραίσθηση. Τίποτα από την δημιουργία του Θεού δεν επηρεάζεται με κανένα τρόπο από αυτή τη δική μου σύγχυση. Πάντα ταράζομαι για το τίποτα.
Μάθημα 7
Βλέπω μόνο το παρελθόν.
Καθώς κοιτώ γύρω μου. Καταδικάζω τον κόσμο που βλέπω. Αυτό το ονομάζω όραση. Κρατώ το παρελθόν ενάντια σε όλους και όλα, κάνοντάς τους εχθρούς μου. Όταν συγχωρήσω τον εαυτό μου και θυμηθώ Ποιος είμαι, τότε θα ευλογώ τους πάντες και τα πάντα όσα βλέπω. Δεν θα υπάρχει πια παρελθόν, και ως εκ τούτου ούτε εχθροί. Και θα κοιτώ με αγάπη όλα όσα δεν μπορούσα να δω πριν.
Μάθημα 8
Ο νους μου είναι απασχολημένος με σκέψεις για το παρελθόν.
Βλέπω μόνο τις δικές μου σκέψεις, και ο νους μου είναι απασχολημένος με το παρελθόν. Τότε, τι μπορώ να δω έτσι όπως είναι πραγματικά; Ας θυμηθώ ότι κοιτώ το παρελθόν για να εμποδίσω το παρόν να ανατείλει στο μυαλό μου. Ας καταλάβω ότι προσπαθώ να χρησιμοποιήσω τον χρόνο εναντίον του Θεού. Ας μάθω να παραδίδω το παρελθόν, συνειδητοποιώντας ότι κάνοντάς το δεν παραιτούμαι από τίποτα.
Μάθημα 9
Δεν βλέπω τίποτα έτσι όπως είναι τώρα.
Εφόσον δεν βλέπω τίποτα έτσι όπως είναι τώρα, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι δεν βλέπω τίποτα. Μπορώ να δω μόνο αυτό που υπάρχει τώρα. Η επιλογή δεν είναι αν θα βλέπω το παρελθόν ή το παρόν ∙ η επιλογή βρίσκεται απλά στο αν θα βλέπω ή όχι. Αυτό που έχω επιλέξει να βλέπω μου έχει κοστίσει την πραγματική όραση. Τώρα επιλέγω πάλι, να μπορέσω να δω.
Μάθημα 10
Οι σκέψεις μου δεν σημαίνουν τίποτα.
Δεν έχω ιδιαίτερες σκέψεις. Και όμως οι σκέψεις που αναγνωρίζω είναι μόνο οι ιδιαίτερες. Τι μπορούν να σημαίνουν αυτές οι σκέψεις; Δεν υπάρχουν, γι αυτό δεν σημαίνουν τίποτα. Όμως ο νους μου είναι μέρος της δημιουργίας μέρος του Δημιουργού του. Δεν θα ήταν καλύτερα να ενωθώ με την σκέψη του σύμπαντος παρά να καλύπτω αυτό που είναι πραγματικά δικό μου με τις αξιολύπητες και χωρίς νόημα «ιδιαίτερες» σκέψεις μου;
ΜΑΘΗΜΑ 53
Σήμερα θα κάνουμε επανάληψη στα ακόλουθα:
Μάθημα 11
Οι χωρίς νόημα σκέψεις μου δείχνουν ένα χωρίς νόημα κόσμο.
Εφόσον οι σκέψεις οι οποίες γνωρίζω δεν σημαίνουν τίποτα, ο κόσμος που τις απεικονίζει δεν έχει κανένα νόημα. Αυτό που παράγει τον κόσμο είναι παράλογο, άρα αυτό που παράγει είναι και αυτό παράλογο. Η πραγματικότητα δεν είναι παράλογη, και έχω και πραγματικές σκέψεις εκτός από παράλογες. Άρα μπορώ να δω ένα πραγματικό κόσμο, αν αφήσω τις πραγματικές μου σκέψεις να με οδηγήσουν στο να δω.
Μάθημα 12
Είμαι ταραγμένος επειδή βλέπω ένα χωρίς νόημα κόσμο.
Οι παράλογες σκέψεις προκαλούν ανησυχία. Παράγουν ένα κόσμο όπου δεν υπάρχει πουθενά τάξη. Μόνο το χάος κυβερνά ένα κόσμο που αντιπροσωπεύει την χαοτική σκέψη, και το χάος δεν έχει νόμους. Δεν μπορώ να ζήσω ειρηνικά σε ένα τέτοιο κόσμο. Είμαι ευγνώμων που αυτός ο κόσμος δεν αληθινός και δεν χρειάζεται να τον βλέπω καθόλου εκτός και αν του δίνω αξία. Και δεν επιλέγω να δίνω αξία σε κάτι που είναι ολοκληρωτικά παράλογο και δεν έχει καμία σημασία.
Μάθημα 13
Ένας κόσμος χωρίς νόημα προξενεί φόβο.
Το εντελώς παράλογο προξενεί φόβο διότι είναι εντελώς αναξιόπιστο και αβάσιμο. Δεν υπάρχει τίποτα αξιόπιστο στην τρέλα. Δεν περιέχει καμία ασφάλεια και καμία ελπίδα. Αλλά ένας τέτοιος κόσμος δεν είναι πραγματικός. Του έχω προσδώσει την ψευδαίσθηση της πραγματικότητας, και έχω υποφέρει από αυτή μου την πεποίθηση. Τώρα επιλέγω να αποσύρω αυτή την πεποίθηση, και να εναποθέσω την εμπιστοσύνη μου στην πραγματικότητα. Επιλέγοντας αυτό, ξεφεύγω από όλες τις συνέπειες του κόσμου του φόβου, διότι αναγνωρίζω ότι δεν υπάρχει.
Μάθημα 14
Ο Θεός δεν δημιούργησε ένα κόσμο χωρίς νόημα.
Πως μπορεί να υπάρχει ένας κόσμος χωρίς νόημα αφού ο Θεός δεν τον δημιούργησε; Αυτός είναι η Πηγή κάθε νοήματος, και ό,τι είναι αληθινό βρίσκεται στο Νου Του. Είναι και στον δικό μου νου, διότι Αυτός το δημιούργησε μαζί μου. Γιατί να συνεχίσω να υποφέρω από τις συνέπειες των δικών παρανοϊκών σκέψεων, όταν το σπίτι μου είναι η τελειότητα της δημιουργίας; Ας θυμηθώ την δύναμη της απόφασής μου, και ας αναγνωρίσω που πραγματικά κατοικώ.
Μάθημα 15
Οι σκέψεις μου είναι εικόνες που έχω φτιάξει εγώ.
Οτιδήποτε βλέπω αντανακλά τις σκέψεις μου. Οι σκέψεις μου είναι που μου λένε που βρίσκομαι και τι είμαι. Το γεγονός ότι βλέπω ένα κόσμο που υπάρχουν βάσανα και απώλεια και θάνατος μου δείχνει ότι βλέπω μόνο την αναπαράσταση των παράλογων σκέψεών μου, και ότι δεν επιτρέπω στις πραγματικές μου σκέψεις να ρίξουν το ευεργετικό τους φως σε αυτό που βλέπω. Όμως ο δρόμος του Θεού είναι βέβαιος. Οι εικόνες που έχω φτιάξει δεν μπορούν να υπερισχύσουν σε Αυτόν διότι η θέλησή μου δεν είναι το κάνουν. Η θέλησή μου είναι δική Του, και δεν θα βάλω άλλους Θεούς μπροστά από Αυτόν.
ΜΑΘΗΜΑ 54
Αυτές τις ιδέες θα επαναλάβουμε σήμερα:
Μάθημα 16
Δεν έχω ουδέτερες σκέψεις.
Ουδέτερες σκέψεις είναι αδύνατον να υπάρχουν διότι όλες οι σκέψεις έχουν δύναμη. Είτε φτιάχνουν ένα ψεύτικο κόσμο ή με οδηγούν στον πραγματικό. Αλλά οι σκέψεις δεν γίνεται να μην έχουν αποτελέσματα. Όπως ο κόσμος που βλέπω προέρχεται από την λανθασμένη σκέψη μου, έτσι και πραγματικός κόσμος ανατέλλει μπροστά στα μάτια καθώς αφήνω να διορθωθούν τα σφάλματά μου. Οι σκέψεις μου δεν γίνεται να είναι και σωστές και λανθασμένες. Πρέπει να είναι ή το ένα ή το άλλο. Αυτό που βλέπω μου δείχνει τι πραγματικά είναι.
Μάθημα 17.
Δεν βλέπω ουδέτερα πράγματα
Αυτό που βλέπω είναι μάρτυρας του τι σκέφτομαι. Αν δεν σκεφτόμουν δεν θα υπήρχα, διότι η ζωή είναι σκέψη. Ας κοιτώ τον κόσμο που βλέπω σαν αναπαράσταση της κατάστασης του νου μου. Γνωρίζω ότι η κατάσταση του νου μου μπορεί να αλλάξει. Και επίσης γνωρίζω ότι και ο κόσμος που βλέπω μπορεί να αλλάξει.
Μάθημα 18
Δεν είμαι μόνος στην εμπειρία των αποτελεσμάτων αυτού που βλέπω.
Αν δεν έχω ιδιαίτερες σκέψεις, τότε δεν μπορώ να βλέπω ένα ιδιαίτερο κόσμο. Ακόμα και η τρελή ιδέα του διαχωρισμού έπρεπε να μοιραστεί πριν μπορέσει να σχηματίσει την βάση του κόσμου που βλέπω. Όμως αυτό το μοίρασμα ήταν ένα μοίρασμα του τίποτα. Μπορώ επίσης να επικαλεστώ τις πραγματικές μου σκέψεις, οι οποίες μοιράζονται τα πάντα με τους πάντες. Καθώς οι σκέψεις διαχωρισμού που κάνω καλούν τις σκέψεις διαχωρισμού των άλλων, έτσι και οι πραγματικές μου σκέψεις αφυπνίζουν τις πραγματικές σκέψεις στους άλλους. Και ο κόσμος που δείχνουν οι πραγματικές μου σκέψεις θα ανατείλει μπροστά στα μάτια τους όπως και στα δικά μου.
Μάθημα 19
Δεν είμαι μόνος στην εμπειρία των αποτελεσμάτων των σκέψεών μου.
Δεν είμαι μόνος σε τίποτα. Όλα όσα σκέφτομαι ή λέω διδάσκουν όλο το σύμπαν. Ένας Υιός του Θεού δεν είναι δυνατόν να σκέφτεται ή να μιλάει ή να ενεργεί μάταια. Δεν μπορεί να είναι σε τίποτα μόνος του. Έχω λοιπόν την δύναμη να αλλάζω κάθε νου μαζί με τον δικό μου, διότι δική μου είναι η δύναμη του Θεού.
Μάθημα 20
Είμαι αποφασισμένος να δω.
Αναγνωρίζοντας την κοινή φύση των σκέψεών μου, είμαι αποφασισμένος να δω. Επιλέγω να κοιτώ τους μάρτυρες που μου δείχνουν ότι ο τρόπος σκέψης του κόσμου έχει αλλάξει. Επιλέγω να βλέπω την απόδειξη ότι αυτό που έχει γίνει μέσα από μένα έχει καταστήσει την αγάπη ικανή να αντικαταστήσει το φόβο, το γέλιο να αντικαταστήσει τα δάκρυα, και την αφθονία να αντικαταστήσει την απώλεια. Επιλέγω να κοιτάζω τον αληθινό κόσμο, και να τον αφήνω να με διδάξει ότι η θέλησή μου και η Θέληση του Θεού είναι ένα.
ΜΑΘΗΜΑ 55
Η σημερινή επανάληψη περιλαμβάνει τα εξής:
Μάθημα 21
Είμαι αποφασισμένος να δω τα πράγματα διαφορετικά.
Αυτό που βλέπω τώρα δεν είναι παρά σημάδια ασθένειας, καταστροφής και θανάτου. Δεν μπορεί να είναι αυτό που δημιούργησε ο Θεός για τον αγαπημένο του Υιό. Αυτό ακριβώς το γεγονός ότι βλέπω τέτοια πράγματα είναι απόδειξη ότι δεν καταλαβαίνω τον Θεό. Ως εκ τούτου δεν καταλαβαίνω και τον Υιό Του. Αυτό που βλέπω μου λέει ότι δεν γνωρίζω ποιος είμαι. Είμαι αποφασισμένος να δω τους μάρτυρες της αλήθειας σε μένα, παρά εκείνους που μου δείχνουν μια ψευδαίσθηση του εαυτού μου.
Μάθημα 22
Αυτό που βλέπω είναι μια μορφή εκδίκησης
Ο κόσμος που βλέπω είναι οτιδήποτε άλλο από την αναπαράσταση σκέψεων αγάπης. Είναι μια εικόνα επίθεσης όλων εναντίον όλων. Είναι οτιδήποτε άλλο από αντανάκλαση της Αγάπης του Θεού και της Αγάπης του Υιού Του. Είναι οι δικές μου σκέψεις επίθεσης που προκαλούν αυτή την εικόνα. Οι σκέψεις αγάπης μου θα με σώσουν από αυτή την οπτική του κόσμου, και θα μου δώσουν την ειρήνη του Θεού που δικαιούμαι.
Μάθημα 23
Μπορώ να ξεφύγω από αυτόν τον κόσμο αν παραιτηθώ από τις σκέψεις επίθεσης.
Εδώ βρίσκεται η σωτηρία, και πουθενά αλλού. Χωρίς τις σκέψεις επίθεσης δεν θα μπορούσα να δω ένα κόσμο επίθεσης. Καθώς η συγχώρεση επιτρέπει στην αγάπη να επιστρέψει στην συνειδητότητά μου, θα βλέπω ένα κόσμο ειρήνης και ασφάλειας και χαράς. Και αυτό επιλέγω να βλέπω, στην θέση αυτού που βλέπω τώρα.
Μάθημα 24
Δεν αντιλαμβάνομαι το δικό μου συμφέρον.
Πως θα μπορούσα να αναγνωρίσω το συμφέρον μου όταν δεν ξέρω ποιος είμαι; Αυτό που τώρα θεωρώ συμφέρον μου απλά με δένει πιο σφικτά με τον κόσμο των ψευδαισθήσεων. Είμαι πρόθυμος να ακολουθήσω τον Οδηγό που μου έχει δώσει ο Θεός για να βρω ποια είναι τα συμφέροντά μου, αναγνωρίζοντας ότι δεν μπορώ από μόνος μου να τα καταλάβω.
Μάθημα 25
Δεν γνωρίζω τον σκοπό του κάθε πράγματος.
Για μένα, ο σκοπός του κάθε πράγματος είναι να αποδείξει ότι οι ψευδαισθήσεις μου είναι πραγματικές, γι αυτό το σκοπό επιχειρώ να χρησιμοποιώ τους πάντες και τα πάντα. Αυτός πιστεύω ότι είναι ο σκοπός του κόσμου. Γι αυτό δεν αναγνωρίζω τον πραγματικό του σκοπό. Ο σκοπός που έχω αποδώσει στον κόσμο τον έχει οδηγήσει σε μια τρομακτική εικόνα. Ας ανοίξω το νου μου στον πραγματικό σκοπό του κόσμου αποσύροντας αυτόν που του έχω αποδώσει, και μαθαίνοντας την αλήθεια γι αυτόν.



ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΡΩΧΟΙ ΤΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ

"Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστί η βασιλεία των ουρανών. (Μακάριοι όσοι νιώθουν τον εαυτό τους φτωχό μπροστά στο Θεό, γιατί δικός τους είναι ο καινούριος κόσμος της βασιλείας του Θεού)"Κάτι που έχει μεγάλη πρακτική σημασία για τη μελέτη της βίβλου, ότι δηλαδή, αυτή είναι γραμμένη σε μια ιδιόμορφη γλώσσα και ότι οι όροι και οι εκφράσεις και, μερικές μάλιστα φορές οι ίδιες οι λέξεις οι ίδιες, χρησιμοποιούνται με διαφορετική έννοια από εκείνη της καθημερινής χρήσης.Η Βίβλος είναι στην πραγματικότητα ένα βιβλίο μεταφυσικής, ένα εγχειρίδιο για την ανάπτυξη της ψυχής και εξετάζει όλα τα θέματα από αυτήν την οπτική γωνία. Επειδή δεν είναι λοιπόν δυνατόν να εξαντληθούν τα θέματα μέσα απ' αυτήν την οπτική γωνία, γι αυτό τα εξετάζει από την ευρύτερη σκοπιά τους. Τα βλέπει μέσα μέσα από την σχέση τους ως προς την ανθρώπινη ψυχή και χρησιμοποιεί πολλούς κοινούς όρους με μια πολύ ευρύτερη έννοια από εκείνη που δίνεται κατά τη συνήθη χρησιμοποίησή τους.Το να είναι κάποιος "πτωχός τω πνεύματι" δεν σημαίνει καθόλου αυτό που εννούμε σήμερα λέγοντας "κουτός". Σημαίνει ότι έχει αδειάσει κανείς τον εαυτό του από κάθε επιθυμία να επιβάλλει την ατομική του θέληση και - πράγμα εξίσου σημαντικό - έχει απαρνηθεί κάθε εκ των προτέρων διαμορφωμένη γνώμη για την ολόψυχη αναζήτηση του Θεού. Σημαίνει πως είναι πρόθυμος να εγκαταλείψει τα τωρινά πρότυπα σκέψης, τις τωρινές απόψεις και προκαταλήψεις και, αν χρειάζεται, τον τωρινό τρόπο ζωής. Σημαίνει την απόρριψη όλων των πραγμάτων που μπορούν να σταθούν εμπόδια στο δρόμο για την ανακάλυψη του Θεού.

I let go what I think I see now, so that real vision may take its place

I let go what I think I see now, and make room for what can be seen, understood and loved.

I let go my thoughts and make room for my real thoughts; the ones I think with God.

I let go of the thought system that has hurt me, and that I no longer want.

Let me understand that I am trying to use time against God. Let me learn to give the past away, realizing that in so doing I am giving up nothing.

I choose again, that I may see.

I choose to join the thinking of the Universe than to obscure all that is really mine with my pitiful and meaningless private thoughts.

Let me detach from all that I see here. Let me quietly and willingly rise above the chaos, in search of inner peace, which is the underlying truth. The truth lies only within peace.

Let me ignore the chaos. I acknowledge only peace.

I choose to look beyond the chaos and feel only peace. This will heal every situation.

Let me look at my real thoughts. Let them be my guide for seeing the real world.

I give no value to what is totally insane and has no meaning. I am grateful that this world/chaos is not real and I need not see it. At last, I find peace!

I choose to withdraw my belief in a mad world. I place my trust in reality. In choosing this, I will escape all the effects of the world of fear, because I am acknowledging that it does not exist.

I choose to stop suffering from the effects of my own insane thoughts. Let me remember the power of my decision, and recognize where I really abide.

I allow my real thoughts to cast their beneficial light on what I see.

Use down time to good advantage

"The affairs of the world will go on forever. Do not delay the practice of meditation."
-- Milarepa

In our busy schedules, we can often complain that we don’t have time to meditate. But if we are sincere in our desire to go inside, we can create our own moments of stillness in the midst of our activity.

Stopped at a traffic light? Do some deep breathing. Waiting in line at the bank or grocery store? Repeat an uplifting word such as ‘love’ or ‘peace.’ Riding the bus to and from work? Value these times as an opportunity to close your eyes and go within or to say a little prayer.

"Wherever you go in the midst of movement and activity, carry your stillness within you. Then the chaotic movement around you will never overshadow your access to the reservoir of creativity, the field of pure potentiality."

-- Deepak Chopra

There is no such thing as a "bad omen," so you

don't have to avoid black cats today.


Or ladders. Or cracks in the sidewalk. Friday the 13th

can be the Best Day of Your Life So Far. And it will

be if you choose to see everything in your life today as

a miracle.



That includes the growing of the grass, the passing of

a cloud, the smile on another's face...and the beating

of your own heart.



Live the miracle that is Life today, and do not worry

about "bad omens." Remember, nothing is evil, lest

thinking make it so.

The Kettle

Let go. Why do you cling to pain? There is nothing you can do about the wrongs of yesterday. It is not yours to judge. Why hold on to the very thing which keeps you from hope and love?





--Leo Buscaglia



The late writer and speaker Emmett Fox once told the story of a bear breaking into a hunter's camp enticed by the sight of a lid dancing on top of a kettle of boiling water left over an open fire.

Curiosity overriding his fear of the flames, the bear grabbed the cast iron pot and pulled it to his chest. The heat from the pot was intense and as the bear held it to him it burned through his dense fur, causing searing pain.

Confused, frightened and totally misinterpreting the experience, the bear hugged the pot even closer. Eventually the scalding heat penetrated the flesh, fatally burning vital organs. After only a few minutes more, the bear at last released the pot and fell dead beside it. A victim of his own inability to let go.

In the midst of our own personal pain, we often forget the best remedy is to simply ask ourselves "Why do I insist on holding on to this?" And when no sufficient answer comes forth, then all we need do is let it go.


May you always remember to turn loose of every pain.

Let go of the past

"Your journey has molded you for your greater good, and it was exactly what it needed to be. Don't think that you've lost time. There is no short-cutting to life. It took each and every situation you have encountered to bring you to the now. And now is right on time."

-- Asha Tyson

No regrets. As we become more aware, we begin to realize that there’s a purpose to everything that happens. This builds our trust, and supports us in being willing to be more open and daring to really experience life as it unfolds.

If we pay attention to what’s happening in each moment, we will discover that life continually brings us opportunities to heal our past wounds. When a painful memory surfaces, we can take the time to feel it fully, give compassion to ourselves and any others and allow the energy to release. As we deal with the past in this way IN THE PRESENT, we free ourselves to more fully connect with life.

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ (21-24)



ΜΑΘΗΜΑ 21


Είμαι Αποφασισμένος Να Δω Τα Πράγματα Διαφορετικά.


Η σημερινή ιδέα είναι προφανώς μια συνέχεις και επέκταση της προηγούμενης. Αυτή την φορά, όμως, είναι αναγκαίες οι συγκεκριμένες περίοδοι έρευνας, συγχρόνως με την εφαρμογή της ιδέας σε συγκεκριμένες καταστάσεις που μπορεί να προκύψουν. Σας συμβουλεύομε πέντε περιόδους πρακτικής, αφιερώνοντας ένα ολόκληρο λεπτό για την κάθε μια.


Στις περιόδους πρακτικής, άρχισε με την επανάληψη της ιδέας στον εαυτό σου. Έπειτα κλείσε τα μάτια σου και ερεύνησε το μυαλό σου προσεκτικά για καταστάσεις περασμένες, τωρινές ή αναμενόμενες που σου προξενούν θυμό. Ο θυμός μπορεί να πάρει τη μορφή οποιασδήποτε αντίδρασης, από απλό εκνευρισμό, μέχρι οργή. Το μέγεθος του συναισθήματος που νιώθεις δεν έχει σημασία. Σταδιακά θα συνειδητοποιήσεις ότι μια ελαφριά σουβλιά ενόχλησης δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα πέπλο που ρίχνεις πάνω από την έντονη οργή.


Γι αυτό, προσπάθησε να μην αφήσεις τις «μικρές» σκέψεις θυμού να σου ξεφύγουν στις περιόδους πρακτικής. Να θυμάσαι ότι στην πραγματικότητα δεν γνωρίζεις τι σου προξενεί θυμό, και τίποτα από ό,τι πιστεύεις σε σχέση με αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Πιθανός να μπεις στον πειρασμό να παραμείνεις περισσότερο σε κάποια πρόσωπα ή καταστάσεις από ό,τι σε άλλα, με το ψευδές αιτιολογικό ότι είναι πιο «προφανείς». Αυτό δεν είναι σωστό. Είναι απλά ένα παράδειγμα της πεποίθησης ότι κάποιες μορφές επίθεσης είναι πιο δικαιολογημένες από άλλες.


Καθώς ψάχνεις στο μυαλό σου για όλες τις μορφές που παρουσιάζονται οι σκέψεις επίθεσης, κράτα στο μυαλό σου την κάθε μια τους και πες στον εαυτό σου:


Είμαι αποφασισμένος να δω τον/την ______________ διαφορετικά.

Είμαι αποφασισμένος να δω ______________(ανάφερε την κατάσταση) διαφορετικά.


Προσπάθησε να γίνεις όσο περισσότερο συγκεκριμένος είναι δυνατόν. Μπορεί, για παράδειγμα, να επικεντρώσεις τον θυμό σου πάνω σε κάποιο χαρακτηριστικό κάποιου προσώπου, πιστεύοντας ότι ο θυμός σου περιορίζεται σε αυτή την πλευρά. Αν η αντίληψή σου υποφέρει από τέτοια μορφή παραμόρφωσης, πες:


Είμαι αποφασισμένος να δω _____________ (ανάφερε το χαρακτηριστικό) του/της _____________( το όνομα του ατόμου) διαφορετικά.



ΜΑΘΗΜΑ 22


Αυτό Που Βλέπω Είναι Μια Μορφή Εκδίκησης.


Η σημερινή ιδέα περιγράφει με ακρίβεια τον τρόπο που όποιος έχει επιθετικές σκέψεις στο νου του πρέπει να βλέπει τον κόσμο. Έχοντας προβάλλει τον θυμό του στον κόσμο, βλέπει γύρω του εκδίκηση που είναι έτοιμη να του επιτεθεί. Έτσι η δική του επίθεση εκλαμβάνεται σαν αυτοάμυνα. Αυτό γίνεται ένας ολοένα αυξανόμενος φαύλος κύκλος μέχρι να είναι πρόθυμος να αλλάξεις τον τρόπο που βλέπει. Ειδάλλως, οι σκέψεις επίθεσης και αντεπίθεσης θα καταλαμβάνουν το νου του, τους ανθρώπους γύρω του και όλο τον κόσμο. Ποια γαλήνη του νου θα είναι δυνατή γι αυτόν τότε;


Από αυτή την βάναυση φαντασίωση θέλεις να ξεφύγεις. Δεν είναι χαρμόσυνα νέα να μαθαίνεις ότι δεν είναι αληθινή; Δεν είναι μια ευχάριστη ανακάλυψη να μαθαίνεις ότι μπορείς να απαλλαγείς από αυτή; Δημιούργησες αυτά που θα ήθελες να καταστρέψεις× όλα όσα μισείς και επιτίθεσαι για να σκοτώσεις. Όλα όσα φοβάσαι δεν υπάρχουν.

Κοίταξε τον κόσμο γύρω σου τουλάχιστον πέντε φορές σήμερα, για τουλάχιστον ένα λεπτό κάθε φορά. Καθώς τα μάτια σου πηγαίνουν από το ένα αντικείμενο στο άλλο, πες στον εαυτό σου:


Βλέπω μόνο το φθαρτό.

Δεν βλέπω τίποτα που θα διαρκέσει.

Ό,τι βλέπω δεν είναι πραγματικό.

Ό,τι βλέπω είναι μια μορφή εκδίκησης.


Στο τέλος κάθε περιόδου πρακτικής, αναρωτήσου:


Είναι πραγματικά αυτός ο κόσμος που θέλω να δω;


Η απάντηση είναι σίγουρα προφανής.



ΚΛΕΙΔΙ ΜΑΘΗΜΑ 23


Μπορώ Να Δραπετεύσω Από Τον Κόσμο Που Βλέπω Εγκαταλείποντας Τις Επιθετικές Σκέψεις.


Αυτή η σημερινή ιδέα περιέχει το μοναδικό τρόπο διαφυγής από το φόβο που είναι δυνατόν να επιτύχουμε. Τίποτα άλλο δεν θα λειτουργήσει× όλα τα άλλα είναι άνευ σημασίας. Αλλά αυτός ο τρόπους είναι αδύνατον να αποτύχει. Κάθε σκέψη που κάνεις αποτελεί ένα τμήμα του κόσμου που βλέπεις. Γι αυτό με τις σκέψεις σου πρέπει να δουλέψουμε αν θέλουμε να αλλάξουμε την αντίληψη που έχεις για τον κόσμο.


Αν η αιτία του κόσμου που βλέπεις είναι επιθετικές σκέψεις, πρέπει να μάθεις ότι αυτές είναι οι σκέψεις που δεν θέλεις. Δεν έχει νόημα να μοιρολογάς για τον κόσμο. Δεν έχει νόημα να προσπαθείς ν’ αλλάξεις τον κόσμο. Είναι ανίκανος για αλλαγή εφόσον είναι μόνο ένα αποτέλεσμα. Αλλά πραγματικά έχει νόημα να αλλάξεις τις σκέψεις σου για τον κόσμο. Εδώ αλλάζεις την αιτία. Το αποτέλεσμα θα αλλάξεις αυτόματα.


Ο κόσμος που βλέπεις είναι ένας εκδικητικός κόσμος, και τα πάντα σ’ αυτόν είναι ένα σύμβολο εκδίκησης. Κάθε μια από τις αντιλήψεις σου για την «εξωτερική πραγματικότητα» είναι μια εικονική αναπαράσταση των δικών σου επιθετικών σκέψεων. Κάποιος θα έχει δίκιο να ρωτήσει αν αυτό είναι το να βλέπεις. Μήπως η λέξη φαντασίωση είναι πιο κατάλληλη για μια τέτοια διαδικασία, και ο όρος παραίσθηση πιο κατάλληλος για το αποτέλεσμα;


Βλέπεις τον κόσμο που εσύ έχεις φτιάξει, αλλά δεν βλέπεις τον εαυτό σου σαν δημιουργό της εικόνας. Δεν μπορείς να σωθείς από τον κόσμο, αλλά μπορείς να ξεφύγεις από την αιτία του. Αυτό σημαίνει σωτηρία, γιατί που θα είναι ο κόσμος που βλέπεις αν φύγει η αιτία του; Το να βλέπεις ήδη έχει μια αντικατάσταση για όλα όσα νομίζεις ότι βλέπεις τώρα. Η ομορφιά μπορεί να φωτίσει τις εικόνες σου, και να τις μεταμορφώσει με τέτοιο τρόπο που να τις αγαπήσεις, παρόλο που δημιουργήθηκαν από μίσος. Γιατί δεν θα τις φτιάχνεις μόνος σου.


Η σημερινή ιδέα εισάγει την σκέψη ότι δεν είσαι παγιδευμένος στον κόσμο που βλέπεις, διότι η αιτία του μπορεί να αλλάξει. Αυτή η αλλαγή απαιτεί, πρώτα, ν’ αναγνωριστεί η αιτία και έπειτα να απελευθερωθεί, έτσι ώστε να μπορέσει ν’ αντικατασταθεί. Τα πρώτα δύο βήματα γι αυτή την επιχείρηση χρειάζονται την συνεργασία σου. Το τελικό όχι. Οι εικόνες σου έχουν ήδη αντικατασταθεί. Κάνοντας αυτά τα πρώτα δύο βήματα, θα το διαπιστώσεις.


Εκτός από το να την χρησιμοποιείς όλη την ημέρα όποτε χρειάζεται, είναι απαραίτητες πέντε περίοδοι πρακτικής για την εφαρμογή της σημερινής ιδέας. Καθώς κοιτάς γύρω σου, επαναλάμβανε την ιδέα αργά στον εαυτό αρχικά, και έπειτα κλείσε τα μάτια σου και αφιέρωσε περίπου ένα λεπτό να ερευνήσεις το νου σου για όσες επιθετικές σκέψεις περνούν από το μυαλό σου. Καθώς η κάθε μια τους περνά από το μυαλό σου να λες:


Μπορώ να ξεφύγω από τον κόσμο που βλέπω εγκαταλείποντας τις επιθετικές σκέψεις μου για ________________


Κράτα κάθε επιθετική σκέψη στο μυαλό σου όσο το λες αυτό και έπειτα άφησε αυτή την σκέψη να φύγει και πήγαινε στην επόμενη.


Στις περιόδους πρακτικής, βεβαιώσου ότι περιλαμβάνεις και τις σκέψεις που επιτίθεσαι εσύ, αλλά και αυτές που σου επιτίθενται. Το αποτέλεσμά τους είναι ακριβώς το ίδιο επειδή είναι ακριβώς οι ίδιες. Αυτό μπορεί να μην το καταλαβαίνεις ακόμα, γι αυτό σας ζητείται να τις μεταχειρίζεστε έτσι μόνο κατά την διάρκεια των περιόδων πρακτικής. Βρίσκεσαι ακόμα στο στάδιο αναγνώρισης της αιτίας του κόσμου που βλέπεις. Όταν τελικά μάθεις ότι οι σκέψεις που επιτίθεσαι και σου επιτίθενται δεν έχουν διαφορά, τότε θα είσαι έτοιμος να απελευθερώσεις την αιτία.



ΜΑΘΗΜΑ 24


Δεν Διακρίνω Ποια Είναι Τα Συμφέροντά Μου.


Σε καμιά κατάσταση που προκύπτει δεν γνωρίζεις το αποτέλεσμα που θα σε έκανε ευτυχισμένο. Επομένως, δεν έχεις οδηγό για κατάλληλη δράση, και κανένα τρόπο για να κρίνεις το αποτέλεσμα. Ό,τι κάνεις καθορίζεται από τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι την κατάσταση, και αυτή η αντίληψη είναι λανθασμένη. Είναι λοιπόν αναπόφευκτο ότι δεν μπορείς να υπηρετήσεις τα συμφέροντά σου. Και όμως είναι ο μόνος σου στόχος σε όλες τις καταστάσεις που αντιλαμβάνεσαι σωστά. Ειδάλλως, δεν θα αναγνωρίζεις τι είναι.


Αν συνειδητοποιούσες ότι δεν διακρίνεις τα πραγματικά σου συμφέροντα, τότε μπορείς να διδαχτείς ποια είναι. Αλλά ενώπιον της παρουσίας της πεποίθησής σου ότι γνωρίζεις ποια είναι, δεν μπορείς να μάθεις.


Οι σημερινές ασκήσεις χρειάζονται πολύ περισσότερη ειλικρίνεια απ’ ότι είσαι συνηθισμένος να χρησιμοποιείς. Λίγα θέματα, που θα τα εξετάσεις προσεκτικά και με ειλικρίνεια σε κάθε μια από τις πέντε περιόδους πρακτικής που θα έπρεπε να αναλάβεις σήμερα, είναι προτιμότερα από μια πιο βιαστική εξέταση σε ένα μεγάλο αριθμό. Σας συνιστάμε δύο λεπτά για κάθε περίοδο έρευνας του νου που απαιτεί αυτή η άσκηση.


Οι περίοδοι πρακτικής καλό θα είναι να αρχίσουν με την επανάληψη της σημερινής ιδέας, έπειτα με την διερεύνηση του μυαλού, με κλειστά τα μάτια, για εκκρεμείς καταστάσεις που σε απασχολούν πρόσφατα. Θα πρέπει να δοθεί έμφαση στην αποκάλυψη της έκβασης που θέλεις. Σύντομα θα συνειδητοποιήσεις ότι έχεις στο νου σου ένα αριθμό στόχων σαν μέρος της επιθυμητής έκβασης καθώς και ότι αυτοί οι στόχοι βρίσκονται σε διαφορετικά επίπεδα και μερικές φορές αντιμάχονται ο ένας τον άλλο.


Εφαρμόζοντας τη σημερινή ιδέα, ονόμασε κάθε κατάσταση που περνά από το μυαλό σου, και έπειτα απαρίθμησε προσεκτικά όσο το δυνατόν περισσότερους στόχους που θα ήθελες να εκπληρώσεις με την επίλυσή τους. Η μορφή κάθε εφαρμογής θα μπορούσε να είναι περίπου έτσι:


Όσον αφορά αυτή την κατάσταση________________, θα ήθελα να συμβεί ___________(αυτό), και _____________(αυτό),


Και ούτω καθεξής. Προσπάθησε να καλύψεις με ειλικρίνεια όσο το δυνατόν περισσότερα είδη αποτελεσμάτων που περνούν από το μυαλό σου, ακόμα κι αν κάποια από αυτά φαίνονται να μην σχετίζονται άμεσα με την κατάσταση, ή ακόμα κι αν είναι εντελώς άσχετα.


Αν αυτές οι ασκήσεις γίνουν σωστά, θα αναγνωρίσεις σύντομα ότι έχεις ένα μεγάλο αριθμό απαιτήσεων από την κατάσταση που στην πραγματικότητα δεν έχουν καμιά σχέση με αυτή. Θα αναγνωρίσεις επίσης ότι πολλοί από τους στόχους σου είναι αλληλοσυγκρουόμενοι, ότι δεν έχεις καμία ολοκληρωμένη έκβαση στο μυαλό σου, και ότι πρέπει να βιώσεις απογοήτευση σε σχέση με κάποιους από τους στόχους σου, όπως και να εξελιχτεί η κατάσταση.


Αφού καλύψεις τον κατάλογο όσο το δυνατόν περισσότερων ελπιδοφόρων στόχων, σε κάθε ανεπίλυτη κατάσταση να λες στον εαυτό σου:


Δεν αντιλαμβάνομαι το συμφέρον μου σε αυτή την κατάσταση,


Και πήγαινε στην επόμενη.



Ημερολόγιο


Επιθυμώ ένα κόσμο που να τον κυβερνώ ή ένα κόσμο που να με κυβερνά; Επιθυμώ ένα κόσμο που να είμαι ισχυρός ή ένα κόσμο που να είμαι ανίσχυρος και αβοήθητος; Επιθυμώ ένα κόσμο στον οποίο δεν έχω εχθρούς και δεν γίνεται να αμαρτήσω; Και θέλω να δω αυτό που αρνήθηκα επειδή είναι η αλήθεια;