
Ίσως έχουμε παρατηρήσει ότι ένα παιδί έχει διαφοροποιημένη συμπεριφορά σε διαφορετικές καταστάσεις , το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με τους ενήλικες , συμπεριλαμβανομένων και των εκπαιδευτικών .Είναι προφανές ότι η συμπεριφορά μας ως εκπαιδευτικών είναι συνάρτηση των όσων συμβαίνουν στην προσωπική μας ζωή , των αισθημάτων μας και της συμπεριφοράς των παιδιών .Για παράδειγμα ,η εσωτερική μας κατάσταση μπορεί από υπομονή και συμπόνια να μετατραπεί ξαφνικά σε οργή και αγανάκτηση κι αυτή η αλλαγή φυσικά επηρεάζει τη συμπεριφορά μας .
Είναι εύκολο να αντιληφθούμε τη δική μας πολλαπλότητα , αν παρατηρήσουμε πόσο συχνά αλλάζουμε την άποψή μας για τη ζωή , την εικόνα για τον εαυτό μας , την αντίληψή μας για τους άλλους , τη συμπεριφορά προς τους άλλους και την εμπειρία για τον εσώτερο εαυτό μας .Άλλοτε η ζωή για μας είναι συνεχής αγώνας κι άλλοτε θαυμαστή εμπειρία , εφιάλτης ή ευκαιρία , ύπαρξη χωρίς νόημα ή εκπλήρωση ενός σκοπού .
Μια μέθοδος αντίληψης αυτής της πολλαπλότητας είναι μέσω της αναγνώρισης και κατανόησης των υπο-προσωπικοτήτων μας .
Σε έναν εκπαιδευτικό πιθανά να υφίσταται η απογοητευμένη μητέρα , η αδιάλλακτη εξουσία , ο μάρτυρας ,η θυμωμένη κόρη , ο ιδεαλιστής , ο διπλωμάτης , ο ρομαντικός , ο ρεαλιστής , η αυστηρή κριτής και άλλες υπο-προσωπικότητες . Ο καθένας από αυτούς τους ανόμοιους χαρακτήρες μπορεί να δείξει στάσεις και ακόμη μοναδικές φυσικές καταστάσεις .Θα έχει τη δική του συναισθηματική ποιότητα και τα ανάλογα διανοητικά πλαίσια με τις ακόλουθες πεποιθήσεις , στάσεις και κοσμοθεωρίες . Αν ένα παιδί συμπεριφέρεται απρεπώς , ο εκπαιδευτικός ίσως θεωρήσει ότι πρέπει να δράσει η υπο-προσωπικότητά του ως <<αδιάλλακτη εξουσία >>.Αντίθετα ,αν το ίδιο παιδί είναι φοβισμένο μπορεί να εμφανισθεί ως <<υπομονετικός βοηθός >> .Κατά παρόμοιο τρόπο ,ένα παιδί μπορεί να συμπεριφερθεί με συνεργατικό και λογικό τρόπο στην αίθουσα διδασκαλίας , αλλά να μεταμορφωθεί σε << τέρας >> στο σπίτι
Εμβαθύνοντας τη γνωριμία με τις υπο-προσωπικότητες μας , μπορούμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας πληρέστερα . Το να έχουμε καθαρή επίγνωση των υπο-προσωπικοτήτων μας είναι σα να γνωρίζουμε τις δυνάμεις μας και τις αδυναμίες μας καθώς και να ανακαλύπτουμε πηγές , κρυφές ιδιότητες και ανεξερεύνητες δυνατότητες .
Αν και επιφανειακά μερικές υπο- προσωπικότητες φαίνονται αρνητικές και δυσλειτουργικές , είναι σημαντικό να γίνονται αποδεκτές . Αντί να προσπαθήσουμε να απαλλαγούμε , να απωθήσουμε ή να τις ελέγξουμε , σκοπός μας είναι να τις μεταμορφώσουμε και τελικά να τις χρησιμοποιήσουμε με θετικό τρόπο .
Αν ο εκπαιδευτικός μεταδίδει το αίσθημα ότι μερικές από αυτές είναι κακές και πρέπει να τις αρνηθούμε ή να τις απαρνηθούμε , το παιδί θα κάνει ακριβώς αυτό .
Αν δώσουμε σε μια υπο-προσωπικότητα το δικαίωμα να υπάρχει , αυτό σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε πως κάθε μέρος της προσωπικότητάς μας έχει κάτι να συνεισφέρει κι έτσι της δίνουμε τον ψυχολογικό χώρο να αναπτυχθεί .
Στην πραγματικότητα , αν προσπαθήσουμε να αποκλείσουμε μια υπο-προσωπικότητα ,<< να την πετάξουμε έξω >> , είναι πιθανό να αυξήσει τις αρνητικές της εκδηλώσεις και να δημιουργήσει μεγαλύτερα προβλήματα . Ακριβώς όπως κάθε τι που απωθούμε έχει την τάση να διατηρείται στην αρρωστημένη του μορφή , έτσι και ό,τι δεχόμαστε και δουλεύουμε μαζί του δημιουργικά έχει την τάση να πετυχαίνει .
Συνεχίζεται…